വിലക്കിന്റെ സുഖം

എന്തു കൊണ്ടു മലയാള സിനിമകള്‍ എട്ടു നിലയില്‍ പൊട്ടുന്നു എന്ന ചോദ്യത്തിനുള്ള ഏറ്റവും ലളിതമായ ഉത്തരമാണ് സിനിമാ പ്രവര്‍ത്തകര്‍ നമുക്കു മുന്നില്‍ വച്ചിരിക്കുന്നത്. സംഘടനകള്‍ തട്ടിക്കൂട്ടി ഉണ്ടാക്കുകയും ആ സംഘടനകള്‍ക്കൊക്കെ എന്തോ വലിയ അധികാരങ്ങളുണ്ടെന്നു വിശ്വസിക്കുകയും അത്തരം സാങ്കല്‍പിക അധികാരങ്ങളുടെ പേരില്‍ സഹപ്രവര്‍ത്തകരെ വിലക്കുകയും നിരോധിക്കുകയുമൊക്കെ ചെയ്യുന്ന സംഘടിതരും വിവരദോഷികളുമായ ഒരു സംഘമാളുകള്‍ക്ക് നല്ല സിനിമയെടുക്കാനുള്ള വിവേകമുണ്ടാകുമെന്നു പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതില്‍ അര്‍ഥമില്ല. ഇന്നസെന്റും ബി.ഉണ്ണികൃഷ്ണനും ലിബര്‍ട്ടി ബഷീറുമൊക്കെ അവരവരുടെ ഈഗോ മുറുകെപ്പിടിച്ച് സ്വയം അപഹാസ്യരാകുമ്പോള്‍ ജനം ഹിന്ദി, തമിഴ് സിനിമകള്‍ കണ്ടു കയ്യടിക്കുന്നതിന്റെ ആരവം ഇവര്‍ കേള്‍ക്കാതെ പോവുകയാണ്.

മോഹന്‍ലാല്‍ നായകനായ ബി. ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍ സംവിധാനം ചെയ്ത ‘മിസ്റ്റര്‍ ഫ്രോഡ്’ റിലീസ് ചെയ്യുന്നതിന് ഫലിം എക്‌സിബിറ്റേഴ്‌സ് ഫെഡറേഷന്‍ ആണ് വിലക്കേര്‍പ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. ഫെഡറേഷന്റെ പുതിയ കെട്ടിടത്തിന്റെ ഉദ്ഘാടനച്ചടങ്ങില്‍ നിന്നും ബി.ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍ വിട്ടു നിന്നതില്‍ പ്രതിഷേധിച്ചാണ് സംഘടന സിനിമയ്ക്ക് വിലക്കേര്‍പ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍ മഹാ അഹങ്കാരിയാണെന്നും അദ്ദേഹം മാപ്പു പറയാതെ സിനിമ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കില്ലെന്നുമാണ് എക്‌സിബിറ്റേഴ്‌സ് ഫെഡറേഷന്‍ പ്രസിഡന്റ് ലിബര്‍ട്ടി ബഷീറിന്റെ നിലപാട്. സംഗതി ബാലിശമാണെന്ന് ഒറ്റനോട്ടത്തില്‍ തന്നെ മനസ്സിലാക്കാം. എന്നാല്‍, ഈ സംഘടനകളുടെ പഴയ ചരിത്രം വച്ചു നോക്കുമ്പോള്‍ വിനയന്‍ പറഞ്ഞതുപോലെ അമ്മയും ഫെഫ്കയും വിലക്കിന്റെ സുഖം ഒന്നറിയുന്നത് നല്ലതാണ്.

പ്രഖ്യാപിത-അപ്രഖ്യാപിത വിലക്കുകള്‍ കൊണ്ട് മലയാള സിനിമയില്‍ പ്രതിസന്ധികള്‍ സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുള്ള രണ്ട് സംഘടനകളാണ് അമ്മയും ഫെഫ്കയും. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ഈ വിലക്ക് അനിവാര്യമായ ഒന്നാണ്. തിലകന്‍ ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള നടന്‍മാരെ വിലക്കിയ ചരിത്രമുള്ള അമ്മയും വിനയനെയും അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുണച്ചവരെയും മാറ്റിനിര്‍ത്തിയിട്ടുള്ള ഫെഫ്കയും സംഘടനാഭാരവാഹിയുടെ പടത്തിനു വിലക്കു വന്നപ്പോള്‍ സടകുടഞ്ഞെണീറ്റിരിക്കുകയാണ്. വിലക്ക് നീക്കിയില്ലെങ്കില്‍ (ലിബര്‍ട്ടി ബഷീര്‍ ഉണ്ണികൃഷ്ണനോടു മാപ്പു പറയണമെന്നൊരു ക്ലോസ് കൂടി വയ്ക്കാമായിരുന്നു) മെയ് ഒന്നു മുതല്‍ ഫെഫ്കയുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ സിനിമാ നിര്‍മാണ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ നിര്‍ത്തി വച്ച് സമരം ചെയ്യാനാണ് ഫെഫ്കയുടെ തീരുമാനം.

ഗംഭീരം എന്നു ടാഗ് ചെയ്ത് പുറത്തിറക്കുന്ന സിനിമകള്‍ കണ്ട് പ്രേക്ഷകര്‍ വിമര്‍ശിച്ചു പോയാല്‍ ലൈറ്റ്‌ബോയ് മുതലുള്ള അനേകം സിനിമാ പ്രവര്‍ത്തകരുടെ ജീവിതമാര്‍ഗമാണെതെന്നു പറഞ്ഞു വിമര്‍ശനങ്ങളെ ചെറുക്കുന്നവരാണ് നിസ്സാര ഈഗോയുടെ പേരില്‍ വ്യവസായമൊന്നടങ്കം സ്തംഭിപ്പിക്കാന്‍ പോകുന്നതെന്ന് ഓര്‍ക്കണം. ഈ പറഞ്ഞ പാവങ്ങളുടെ അധ്വാനത്തെക്കാള്‍ വലുതാണ് ഉണ്ണികൃഷ്ണന്റെയും ഇന്നസെന്റിന്റെയുമൊക്കെ ദുരഭിമാനമെങ്കില്‍ സിനിമയെ വിമര്‍ശിക്കാനുള്ള പ്രേക്ഷകരുടെ അവകാശത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യാന്‍ ഈ വിവരദോഷികള്‍ക്ക് എന്തവകാശമാണുള്ളത്.

ഈ വിലക്കിനെ ഫാസിസം എന്നു വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന അമ്മ പ്രസിഡന്റ് ഇന്നസെന്റ് ആണ് ഇക്കൂട്ടത്തില്‍ ഏറ്റവും പരിഹാസ്യമായ കഥാപാത്രം. തിരഞ്ഞെടുപ്പുകാലത്ത് സിപിഎമ്മുകാരോടൊപ്പം നടന്നു ഫാസിസം എന്നൊക്കെയുള്ള വാക്കുകള്‍ പഠിച്ചത് അര്‍ഥമറിയാതെ അദ്ദേഹം ചുമ്മാ എടുത്തു പ്രയോഗിക്കുകയാണ്. ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാല്‍ വിവിധ കാലങ്ങളിലായി സംഘടനയുടെ പരമാധികാരം പ്രകടമാക്കി ഇവിടെ ഏറ്റവുമധികം വിലക്കുകള്‍ ഏര്‍പ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത് അമ്മയാണ്. ടിവിയില്‍ അഭിനയിക്കാന്‍ വിലക്ക്, ഷോയില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ വിലക്ക്, പറഞ്ഞത് അനുസരിച്ചില്ലെങ്കില്‍ വിലക്ക്, വിളിച്ചാല്‍ ഫോണെടുത്തില്ലെങ്കില്‍ വിലക്ക്, പ്രഖ്യാപിത വിലക്ക്, അപ്രഖ്യാപിത വിലക്ക്. ഇതെല്ലാം കഴിഞ്ഞിട്ട് അദ്ദേഹം പുതിയ വിലക്കിനെ ഫാസിസം എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ ഉച്ചത്തിലുള്ളൊരു പൊട്ടിച്ചിരിയാണ് കേള്‍ക്കുന്നത് (തിലകന്റെ ശബ്ദത്തില്‍).

കളിയില്‍ തോറ്റുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന മലയാള സിനിമാ ടീമിനെ സംന്ധിച്ച് തോല്‍വിയുടെ വേഗം കൂട്ടാനുള്ള ഏറ്റവും എളുപ്പവഴിയാണ് തമ്മിലടിക്കുക എന്നത്. ചാനലുകളെ പറ്റിച്ച് അവരുടെ പണം കൊണ്ടു സിനിമ പിടിച്ചിരുന്ന തട്ടിപ്പിന് ഏതാണ്ട് അറുതിയായിട്ടുണ്ട്. പഴയതുപോലെ പ്രവാസികളെ നിര്‍മാവാതിന്റെ വേഷം കെട്ടാന്‍ ഒത്തുകിട്ടുന്നുമില്ല. മുന്തിയ സംവിധായകര്‍ പോലും സിനിമകള്‍ വേണ്ടെന്നു വച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. എത്ര തരംതാഴ്ന്നതാണെങ്കിലും തമിഴ്, ഹിന്ദി സിനിമകള്‍ക്കു പ്രതീക്ഷിക്കാവുന്ന ഒരു മിനിമം നിലവാരമുണ്ടെന്നതിനാല്‍ പ്രേക്ഷകര്‍ സിനിമ കാണാതെ മരിച്ചു പോവുകയൊന്നുമില്ല.

മലയാള സിനിമ സമരം ചെയ്താല്‍ പ്രേക്ഷകര്‍ക്ക് പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും നഷ്ടപ്പെടില്ല എന്നു മാത്രമല്ല പൊതുജനം അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കുക പോലുമില്ല. അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും വിലക്കിയും സമരം ചെയ്തും സ്വന്തം കഞ്ഞിയില്‍ പാറ്റയിടുന്ന സിനിമാക്കാര്‍ ഓര്‍ക്കുക. ആ കഞ്ഞി ഞങ്ങള്‍ പ്രേക്ഷകരുടെ കാശാണ്. അതില്ലാതായാല്‍ ശിഷ്ടകാലം പാറ്റകളെ തിന്നു ജീവിക്കേണ്ടി വരും.

(ശുഭം)

ചിരിപ്പിച്ചാല്‍ കിട്ടാത്ത അവാര്‍ഡ്

ചിരിപ്പിക്കുന്നതിനെക്കാള്‍ ശ്രമകരമായ മറ്റൊരു ജോലിയില്ല. ഏതു മാധ്യമത്തിലൂടെയായാലും ആളുകളെ ചിരിപ്പിക്കാന്‍ കഴിയുന്നത് വളരെ ഗൗരവമുള്ള കാര്യമാണ്. സിനിമയിലും അങ്ങനെ തന്നെ. പ്രേക്ഷകന്റെ ചിരിയെക്കാള്‍ വലിയൊരു അവാര്‍ഡ് ഒരു ഹാസ്യനടനും ലഭിക്കാനില്ല. എങ്കിലും അഭിനയ ചക്രവര്‍ത്തിമാരുടെ പട്ടികയില്‍ ഒരു ഹാസ്യനടന്റെ പേരെഴുതാന്‍ നമ്മുടെ കൈവിറയ്ക്കും. സുരാജ് വെഞ്ഞാറമൂടും രണ്ടു വര്‍ഷം മുന്‍പ് സലിം കുമാറും ദേശീയ അവാര്‍ഡ് നേടിയത് പ്രേക്ഷകരെ ചിരിപ്പിച്ചിട്ടല്ല എന്നത് അവാര്‍ഡിന്റെ ആഘോഷങ്ങളില്‍ മറക്കാനാവുന്നതല്ല.

സുരാജ് വെഞ്ഞാറമ്മൂടിനു മികച്ച നടനുള്ള ദേശീയ പുരസ്‌കാരം ലഭിച്ചത് ഒരു നടനെന്ന നിലയില്‍ സുരാജിന് അവകാശപ്പെട്ട വിജയമാണ്. കൂതറ നടന്‍ എന്ന ലേബലില്‍ സിനിമയിലെ എലൈറ്റ് ക്ലാസ്സ് ഒതുക്കി നിര്‍ത്തിയിരുന്ന ഒരാള്‍ സൂപ്പര്‍-മെഗാ താരങ്ങളും അഭിയനയചക്രവര്‍ത്തിമാരും സ്വപ്‌നം കാണുന്ന കിരീടം സ്വന്തമാക്കുമ്പോള്‍ ഒരു മധുരപ്രതികാരം കൂടിയാണ് നിറവേറുന്നത്. സലിം കുമാര്‍ ഞെട്ടിച്ച അതേ ശൈലിയില്‍ സുരാജും ഞെട്ടിക്കുമ്പോള്‍ നല്ല സിനിമ ഉണ്ടാക്കുന്നവരെന്നു ഭാവിക്കുന്ന കാപട്യക്കാരും ക്ലാസിക്ക് സിനിമക്കാരും സ്വയം ഒന്നു നുള്ളിനോക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കും.

സുരാജ് വെഞ്ഞാറമ്മൂട് മലയാളത്തില്‍ പ്രേക്ഷകരെ ചിരിപ്പിച്ചതും പിന്നീട് ക്ലീഷേയായ കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെ ഒരു പരിധി വരെയെങ്കിലും വെറുപ്പിച്ചതും ഹാസ്യനടന്‍ എന്ന ലേബലിലായിരുന്നു. സൂപ്പര്‍ താരങ്ങള്‍ കുറെക്കാലമായി പ്രേക്ഷകരെ വെറുപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് സല്‍ഗുണസമ്പന്നന്‍മാരായ നായകന്‍മാരുടെ രൂപത്തിലാണ്. വെറുപ്പിക്കുന്നത് മമ്മൂട്ടിയായാലും സുരാജ് ആയാലും പ്രേക്ഷകരുടെ അനുഭവം ഒന്നു തന്നെ. അവാര്‍ഡ് ലഭിക്കുമ്പോഴും ജൂറി വിലയിരുത്തുന്നത് നടന്റെ അഭിനയമികവ് മാത്രമാണ്. അയാള്‍ ഹാസ്യനടനാണോ സൂപ്പര്‍താരമാണോ എന്നതു നോക്കിയല്ല അവാര്‍ഡ് നല്‍കുന്നത് എന്ന നിലയിലേക്ക് ദേശീയ ജൂറികളെങ്കിലും പക്വത പ്രാപിച്ചത് ആശാവഹമാണ്.

സുരാജിന് അവാര്‍ഡ് ലഭിച്ചത് ഇനിയും തിയറ്ററില്‍ എത്തിയിട്ടില്ലാത്ത പേരറിയാത്തവര്‍ എന്ന സിനിമയിലെ അഭിനയത്തിലാണ്. ആ സിനിമ ഞാനോ നിങ്ങളോ കണ്ടിട്ടില്ല. ആദാമിന്റെ മകന്‍ അബു എന്ന സിനിമയിലൂടെ സലിം കുമാറിന് അവാര്‍ഡ് ലഭിച്ചപ്പോഴും ഇതു തന്നെയായിരുന്നു അവസ്ഥ. സലിമിന്റെ അവാര്‍ഡ് ആഘോഷിച്ചതുപോലെ തന്നെ സുരാജിന്റെ അവാര്‍ഡും മലയാളികള്‍ ആഘോഷിക്കുന്നു. എന്നാല്‍, സിനിമയ്ക്ക് എന്നതുപോലെ പ്രേക്ഷകര്‍ക്കും സലിം കുമാറിനെയോ സുരാജ് വെഞ്ഞാറമ്മൂടിനെയോ ഒരു ഹാസ്യനടന്‍ എന്നതിനപ്പുറം ആവശ്യമില്ല. എന്നതാണ് സത്യം.

സലിം കുമാറിന്റെ അഭിനയമികവിനെക്കുറിച്ച് അന്നു വാതോരാതെ സംസാരിച്ചവരില്‍ വളരെ ചെറിയൊരു ശതമാനം മാത്രമേ ആദാമിന്റെ മകന്‍ അബു കണ്ടിട്ടുള്ളൂ എന്നു കണക്കുകള്‍ തന്നെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. മറിച്ചായിരുന്നെങ്കില്‍ ആ സിനിമ ഇവിടെ കോടികള്‍ വാരിയെനെ. ആ സിനിമ അന്നു തിയറ്ററുകളിലെത്തിക്കാന്‍ അതിന്റെ സംവിധായകന്‍ കഷ്ടപ്പെടത്തിന്റെ കഥകള്‍ മറക്കാറായിട്ടില്ല. പേരറിയാത്തവര്‍ എന്ന സിനിമയ്ക്കു വേണ്ടി ഇവിടുത്തെ തിയറ്ററുകാര്‍ നിര്‍മാതാവിന്റെ വീടിനു മുന്നില്‍ ക്യൂനില്‍ക്കുമെന്നോ മുഖ്യധാരാ മലയാള സിനിമയും ഇവിടുത്തെ മാധ്യമങ്ങളും ഡോ.ബിജുവിനെ ഒരു സംവിധായകനായി അഗീകരിക്കുമെന്നും എനിക്കു പ്രതീക്ഷയില്ല.

സുരാജിന് അവാര്‍ഡ് ലഭിച്ചതിലൂടെ അദ്ദേഹം ഇതുവരെ അഭിനയിച്ചു തീര്‍ത്ത നാലാംകിട റോളുകള്‍ എല്ലാം നീതീകരിക്കപ്പെട്ടെന്നും അത്തരം വേഷങ്ങള്‍ പല സിനിമകളുടെയും നിറംകെടുത്തിയെന്നുള്ള അഭിപ്രായങ്ങള്‍ തെറ്റായിരുന്നെന്നും ചിലര്‍ വാദിക്കുന്നുണ്ട്. ഇത് അടിസ്ഥാനരഹിതവും അര്‍ഥശൂന്യവുമാണ്. ദേശീയ ചലച്ചിത്ര അവാര്‍ഡ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു സിനിമയിലെ അഭിനയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ നല്‍കിയതാണ്, അല്ലാതെ ഇതുവരെ അദ്ദേഹം അഭിനയിച്ച എല്ലാ സിനിമകള്‍ക്കും കൂടി നല്‍കിയതല്ല. എന്നാല്‍, ഒരു നടന്‍ എന്ന നിലയില്‍ മമ്മൂട്ടിയോ മോഹന്‍ലാലോ കമല്‍ഹാസനോ ഒക്കെ അഭിനയിക്കുന്നതുപോലെ തനിക്കും അഭിനയിക്കാന്‍ സാധിക്കുമെന്നു സുരാജ് തെളിയിച്ചിരിക്കുകയാണ് ഈ അവാര്‍ഡിലൂടെ.

ഈ അവാര്‍ഡ് എല്ലാ ഹാസ്യനടന്‍മാര്‍ക്കും മിമിക്രി കലാകാരന്‍മാര്‍ക്കുമുള്ള അംഗീകാരമായി ച്ിത്രീകരിക്കുന്നതിലുമുണ്ട് അപാകത. സുരാജിനും സലിം കുമാറിനുമൊക്കെ ലഭിച്ച അവാര്‍ഡുകള്‍ അവരുടെ ഹാസ്യവേഷങ്ങള്‍ക്കായിരുന്നില്ല. ഹാസ്യപ്രകടനത്തിനോ മിമിക്രിക്കോ അവാര്‍ഡ് ലഭിക്കാത്തിടത്തോളം അതിനെ ഹാസ്യനടന്‍മാര്‍ക്കും മിമിക്രി കലാകാരന്‍മാര്‍ക്കുമുള്ള അംഗീകാരമായി ചിത്രീകരിക്കുന്നതില്‍ കാര്യമില്ല. താരരാജാക്കന്‍മാര്‍ക്കു നല്‍കുന്ന കിരീടമായിരുന്ന ദേശീയ അവാര്‍ഡ് നന്നായി അഭിനയിക്കുന്ന ആര്‍ക്കും നല്‍കുന്ന അവസ്ഥയായി എന്നത് സ്വാഗതാര്‍ഹം തന്നെയാണ്. അപ്പോഴും നായകനടനല്ലാതെ ഒരു ഹാസ്യവേഷക്കാരനോ നന്നായി അഭിനയിക്കുന്ന സഹതാരങ്ങള്‍ക്കോ ഈ അവാര്‍ഡ അപ്രാപ്യമാണ്. അടൂര്‍ ഭാസിയും ബഹദൂറും ജഗതി ശ്രീകുമാറും ഇന്ദ്രന്‍സുമൊന്നും ദേശീയ അവാര്‍ഡ് നേടാത്തത് അവരൊന്നും സുരാജിനോളം, സലിം കുമാറിനോളം മികച്ച നടന്‍മാരല്ലാത്തതുകൊണ്ടല്ല.

സലിം കുമാര്‍ പറഞ്ഞതുപോലെ സുരാജ് ഇനിയങ്ങോട്ടു വളരെ സൂക്ഷിക്കണം. ദേശീയ അവാര്‍ഡ് നേടിയ ഹാസ്യനടനെ എയ്ഡ്‌സ് രോഗിയായ വേശ്യയെപ്പോലെയെ മലയാള സിനിമ സമീപിക്കൂ. ഹാസ്യവേഷക്കാരന് ദേശീയ അവാര്‍ഡ് അധികയോഗ്യതയായി കണ്ട് ഒഴിവാക്കപ്പെടും. ഇനിയും നല്ല വേഷങ്ങള്‍ കൊടുത്താല്‍ ഇവന്‍ ഇനിയും അവാര്‍ഡ് വാങ്ങിച്ചെങ്കിലോ എന്നു ഭയന്ന് വിവിധ കോക്കസുകള്‍ അത്തരം സിനിമകളും മുടക്കും. സിനിമയുടെ തമ്പുരാക്കന്‍മാരുടെയും സുപ്പര്‍-മെഗാ-ജനപ്രിയ താരങ്ങളുടെയും അവാര്‍ഡ് ദാഹികളുടെയും ഉപദ്രവമില്ലാതെ സിനിമയില്‍ ജീവിച്ചു പോകാന്‍ സുരാജിനു കഴിയട്ടെ എന്നാശംസിക്കുന്നു.

ഗന്ധര്‍വശില്‍പിക്കു പ്രണാമം

സെലബ്രിറ്റികളുടെ കാലത്ത് സാധാരണക്കാരനായി ജീവിച്ചു കടന്നുപോകുന്ന ഇന്ത്യന്‍ ചലച്ചിത്രസംഗീതത്തിന്റെ ഗുരുത്വമായ പത്മശ്രീ കെ.രാഘവന്‍ മാസ്റ്ററുടെ അനശ്വരഗാനങ്ങള്‍ക്കു മുന്നില്‍ പ്രണാമം. തൊണ്ണൂറ്റൊന്‍പതാം വയസ്സില്‍ നമ്മോട് വിടപറഞ്ഞു പോകുമ്പോള്‍ അസ്തമിക്കുന്നത് മലയാളികളുടെ ക്ലാസിക് ഗാനങ്ങശേഖരത്തിന്റെയും തലമുറകള്‍ കൂടെയേറ്റുപാടിയ ഈണങ്ങളുടെയും തിരുശേഷിപ്പാണ്. രാഘവന്‍ മാസ്റ്ററുടെ ഗാനങ്ങളെക്കാള്‍ മഹത്തായ സ്മാരകങ്ങള്‍ അദ്ദേഹത്തിന് ഉണ്ടാവില്ല. അറുപതിലേറെ വര്‍ഷങ്ങളായി മലയാളം ഏറ്റുപാടുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനശ്വരഗാനങ്ങളിലൂടെ ഒരു സ്രാഷ്ടാംഗപ്രണാമം.

ഇടുക്കി ഗോള്‍ഡ് (പോസിറ്റീവ് റിവ്യൂ)

ഒരു സിനിമ ഇറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ അതിനെ അകാരണമായി വിമര്‍ശിക്കുന്നത് മലയാളികളായ അലവലാതികളുടെ ഹോബിയാണ്. അതിനു പിന്നിലെ അധ്വാനം, ക്രിയേറ്റിവിറ്റി തുടങ്ങിയവയൊക്കെ മറന്നുകൊണ്ടാണ് സിനിമ ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല എന്നു പലരും പരാതിപ്പെടുന്നത്. കാലഘട്ടത്തിന്റെ സിനിമ എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന ഇടുക്കി ഗോള്‍ഡിനെപ്പറ്റി പല പത്രങ്ങളിലും ഓണ്‍ലൈന്‍ മാധ്യമങ്ങളിലും നെഗറ്റീവ് റിവ്യൂകള്‍ വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തില്‍ ഒരു പോസിറ്റീവ് റിവ്യൂ ആണ് ഞാന്‍ സമര്‍പ്പിക്കുന്നത്. നല്ല സിനിമയെ കുറ്റം പറയുന്ന എല്ലാവര്‍ക്കും ഇതൊരു പാഠമാവട്ടെ.

മലയാളത്തിന്റെ മഹാനടന്‍ പ്രതാപ് പോത്തന്റെ പാദാരവിന്ദങ്ങളില്‍ ഈ പോസ്റ്റ് സമര്‍പ്പിക്കുന്നു.

പോസിറ്റീവ് റിവ്യൂ ആരംഭിക്കുന്നു…

കിം കിഡുക്കിന്റെയും ബര്‍ഗ്മാന്റെയും കുറസോവയുടെയും നിരയിലേക്ക് ഇന്ത്യന്‍ സിനിമയുടെ അഭിമാനമായി ഒരു സംഘം ചലച്ചിത്രപ്രവര്‍ത്തകര്‍ നടന്നുകയറുന്ന കാഴ്ച. ഇടുക്കി ഗോള്‍ഡ് എന്ന ചലച്ചിത്രാനുഭവത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കാന്‍ വാക്കുകള്‍ അപര്യാപ്തമാണ്. പരമശിവനും ചെഗുവേരയെയും പുനര്‍നിര്‍വചിക്കുന്നതു മുതല്‍ ഇടുക്കിയുടെ സംസ്‌കാരവും വ്യക്തിത്വവും വരച്ചുകാട്ടുന്നതുവരെയുള്ള അതിസങ്കീര്‍ണവും എന്നാല്‍ അപാരമായ സര്‍ഗശേഷി പ്രകടമാക്കുന്നതുമായ ചലച്ചിത്രാനുഭവമാണ് ഇടുക്കി ഗോള്‍ഡ്. ഇന്നു ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രേക്ഷകരുടെ ഭാവുകത്വബോധത്തെ ഉദ്ധരിക്കുന്ന, പ്രേക്ഷകരുടെ ബൗദ്ധികതയുടെ അതിര്‍വരമ്പുകളെ ഉയര്‍ന്ന തലങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്ന അത്യപൂര്‍വമായ ചലച്ചിത്രാനുഭവം ആണ് ഇടുക്കി ഗോള്‍ഡ്. ഇതിന്റെ പിന്നണിക്കാരെ അഭിനന്ദിക്കുക എന്നത് ഒരു അഹങ്കാരമായിരിക്കും എന്നതിനാല്‍ സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിക്കുന്നു. നന്ദി, നന്ദി, നന്ദി, ഇങ്ങനൊരു സിനിമ ഞങ്ങള്‍ക്കു സമ്മാനിച്ചതിന്.

ഒരു മാസം മുമ്പേ ഇതിന്റെ അണിയറപ്രവര്‍ത്തകര്‍ സിനിമ പുറത്തിറക്കിയിരുന്നെങ്കില്‍ അടുത്ത വര്‍ഷം ഒരു ഡസന്‍ ഓസ്‌കര്‍ പുരസ്‌കാരങ്ങള്‍ മലയാളത്തിന്റെ മടിത്തട്ടില്‍ കിടന്നേനെ. ലഞ്ച് ബോക്‌സ് എന്നൊരു പൊട്ടപ്പടം ഓസ്‌കറിനയച്ചതിന്റെ ഗതികേട് എത്ര വലുതാണെന്നു മനസ്സിലായത് ഇടുക്കി ഗോള്‍ഡ് കണ്ടപ്പോഴാണ്. ലഞ്ച് ബോക്‌സിനു പകരം ഇടുക്കി ഗോള്‍ഡ് അയച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ ഇന്ത്യന്‍ സിനിമയ്ക്ക് ഈ നൂറാം വര്‍ഷത്തില്‍ മലയാള സിനിമ നല്‍കുന്ന സമ്മാനമായി കുറഞ്ഞത് 15 നോമിനേഷനുകളും എട്ടോ ഒന്‍പതോ ഓസ്‌കറുകളും നേടിയേനെ എന്നതില്‍ സംശയമില്ല. പക്ഷെ, വിഷമിക്കാനില്ല. അടുത്ത വര്‍ഷത്തെ ദേശീയ-സംസ്ഥാന ചലച്ചിത്ര അവാര്‍ഡുകള്‍ ഈ ചിത്രം തൂത്തുവാരും. മലയാളികള്‍ വലിയ ആളായി കൊണ്ടുനടക്കാറുള്ള അടൂര്‍ ഗോപാലകൃഷ്ണനൊക്കെ യഥാര്‍ഥ സിനിമ എന്താണെന്നു പഠിക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്നെങ്കില്‍ തീര്‍ച്ചയായും ഇടുക്കി ഗോള്‍ഡ് കണ്ടു തുടങ്ങണം എന്നു നിസ്സംശയം പറയാം.

എന്തൊക്കെയാണ് ഇടുക്കി ഗോള്‍ഡിന്റെ പ്രത്യേകതകള്‍ എന്നു ചോദിച്ചാല്‍ പെട്ടെന്ന് ഒരുത്തരം പറയുക സാധ്യമല്ല. മമ്മൂട്ടിയുടെയും മോഹന്‍ലാലിന്റെയും ദിലീപിന്റെയുമൊക്കെ സിനിമകള്‍ കണ്ട് ഈ പൊട്ടക്കിണറ്റില്‍ കിടക്കുന്ന മലയാളി പ്രേക്ഷകരോട് അത് പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത് പാഴ്‌വേലയായിരിക്കും എന്നു തോന്നുന്നു. മലയാളികള്‍ പൊതുവേ നല്ലതിനെ അംഗീകരിക്കാന്‍ മടിയുള്ളവര്‍ ആണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇടുക്കി ഗോള്‍ഡിനെ മലയാളികള്‍ അഭിനന്ദിക്കാന്‍ അല്‍പം സമയമെടുത്തേക്കാം. എന്നാല്‍, തിയറ്ററുകള്‍ എല്ലാം ഹൗസ്ഫുള്ളാണ്. കലക്ഷന്‍ റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ ഞെട്ടിക്കുന്നതാണ്. അപ്പോള്‍ ചിലര്‍ ചോദിക്കും, സിനിമയ്ക്ക് ലഭിക്കുന്ന അഭിപ്രായമല്ലേ പ്രധാനം, കലക്ഷന്‍ റിപ്പോര്‍ട്ടിന്റെ പേരില്‍ നെഞ്ചുവിരിക്കുന്നത് ദിലീപ്-ഉദയകൃഷ്ണ-സിബി.കെ.തോമസ് ഗഡികളല്ലേ എന്ന്. സത്യത്തില്‍ അത് ആപേക്ഷികമാണ്. നല്ല സിനിമയെ അളക്കാന്‍ ഇതു രണ്ടും ഉപയോഗിക്കാം. നമ്മുടെ സിനിമയ്ക്ക് കലക്ഷന്‍ കുറവും അഭിപ്രായം കൂടുതലുമാണെങ്കില്‍ കലക്ഷനല്ല പ്രേക്ഷകരുടെ അഭിപ്രായമാണ് വലുതെന്നും മറിച്ചാണെങ്കില്‍ അലവലാതി പ്രേക്ഷകരുടെ വിമര്‍ശനമല്ല തിയറ്ററിലെ കലക്ഷനാണ് വലുതും എന്നു വാദിക്കാം. ബര്‍ഗ്മാനും കുറസോവയുമൊക്കെ അങ്ങനായിരുന്നോ എന്നറിയില്ല.

ഇടുക്കി ഗോള്‍ഡിനെപ്പറ്റി എടുത്തു പറയാവുന്ന സവിശേഷത അത് വിമര്‍ശനാതീതമാണ് എന്നതാണ്. ബോധപൂര്‍വം സിനിമയെ കരിവാരി തേക്കാനും ആക്ഷേപിക്കാനും കരുതിക്കൂട്ടി ഇറങ്ങിത്തിരിച്ചിരിക്കുന്ന ഗേ ആയിട്ടുള്ള ആളുകളാണ് സിനിമക്കെതിരേ വിമര്‍ശനവും ആക്ഷേപവുമുന്നയിക്കുന്നത് എന്നാണ് സൂചന. മറ്റൊരു ആരോപണം സിനിമയില്‍ കഞ്ചാവിനുള്ള പ്രധാന്യമാണ്. ഇവിടെ കഞ്ചാവ് നിരോധിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നതുകൊണ്ട് ആരും കഞ്ചാവ് ഉപയോഗിക്കുന്നില്ല എന്നില്ലല്ലോ. സ്ത്രീധനം നിരോധിച്ചിട്ട് വര്‍ഷങ്ങളായി എങ്കിലും എല്ലാവരും സ്ത്രീധനം കൊടുക്കുകയും വാങ്ങുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍ കഞ്ചാവിനെതിരെ ആസൂത്രിതമായി നടക്കുന്ന ആക്രമണത്തിനു പിന്നിലും ഗേകളാണോ എന്നു വ്യക്തമല്ല. പോരെങ്കില്‍ സ്ത്രീധനം ലോകത്ത് എല്ലായിടത്തും നിയമവിരുദ്ധമാണ്. എന്നാല്‍ കഞ്ചാവ് പല വിദേശരാജ്യങ്ങളിലും നിയമവിധേയമാണ്. അതുകൊണ്ട് കഞ്ചാവിനെതിരെ യുദ്ധം നടത്തുന്ന ചെറ്റകള്‍ ആദ്യം പോയി സ്ത്രീധനം അവസാനിപ്പിച്ചിട്ടു വരണം.

എല്ലാ ഘടകങ്ങളും നന്നായ ഒരു സിനിമയില്‍ ഏതെങ്കിലും ഒരു ഘടകത്തെ മാത്രം ഉയര്‍ത്തിക്കാട്ടുന്നത് ശരിയല്ല എങ്കിലും പ്രതാപ് പോത്തന്‍ സാറിന്റെ അഭിനയത്തിനു മുന്നില്‍ നമസ്‌കരിക്കാതെ തരമില്ല. ഒരു മമ്മൂട്ടി ഫാനായിട്ടു കൂടി ഞാനിങ്ങനെ പറയുമ്പോള്‍ പ്രതാപ് പോത്തന്‍ സാറിന്റെ അഭിനയം എത്രത്തളം എന്നെ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നത് നിങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കണം. ത്രീ ഡോട്ട്‌സ് എന്ന മെഗാഹിറ്റ് സിനിമയില്‍ തന്നെ ഇന്ത്യന്‍ സിനിമയിലെ ഏറ്റവും മികച്ച നടന്‍മാരിലൊരാളാണ് താനെന്ന് അദ്ദേഹം തെളിയിച്ചതാണ്. എത്ര ഭരത് അവാര്‍ഡ് കിട്ടിയിട്ടുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞാലും മിസ്റ്റര്‍ മമ്മൂട്ടിയും മിസ്റ്റര്‍ മോഹന്‍ലാലുമൊന്നും പ്രതാപ് പോത്തന്‍ സാറിന്റെ അഭിനയമികവിനു മുന്നില്‍ ആരുമല്ല എന്നുറക്കെ പറയാന്‍ ഞാനാഗ്രഹിക്കുന്നു. ഫാന്‍സുകാര്‍ എന്നെ കല്ലെറിഞ്ഞേക്കാം, വെടിയുണ്ടകള്‍ ചീറിപ്പാഞ്ഞു വന്നേക്കാം; ഞാന്‍ വിരിമാറ് കാണിച്ചുകൊടുക്കും. ഒരു നല്ല നടനു വേണ്ടി അത്രയെങ്കിലും ചെയ്യാനായാല്‍ ഞാന്‍ കൃതാര്‍ഥനായി.

കുറിപ്പ്: ഇടുക്കി ഗോള്‍ഡ് നല്ല സിനിമയാണോ ചീത്ത സിനിമയാണോ എന്ന് തീരുമാനിക്കേണ്ടത് അലവലാതി പ്രേക്ഷകരും റിവ്യൂ എഴുത്തുകാരുമൊന്നുമല്ല. അത് ഉണ്ടാക്കിയവര്‍ തന്നെയാണ്. പ്രതാപ് പോത്തന്‍ സാര്‍ ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും മികച്ച നടനല്ല എന്ന് അഭിപ്രായമുള്ള ആരെങ്കിലുമുണ്ടെങ്കില്‍ മറ്റന്നാള്‍ കൊച്ചിക്കു വാടാ. എന്താടോ നന്നാവാത്തേ എന്നാര്‍ക്കെങ്കിലും ചോദിക്കാനുണ്ടെങ്കില്‍ അതിനും ഉത്തരം കയ്യിലുണ്ട്- നിന്റെ അപ്പനോടു പോയി ചോദിക്കെടാ.

ഫേസ്ബുക്ക് വിമര്‍ശകരോട് രണ്ടു വാക്ക്: ആരും തിരിഞ്ഞുനോക്കാതെ അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു നടന്നിരുന്ന നിങ്ങള്‍ക്ക് ഒരഡ്രസ് ഉണ്ടായത് ആഷിക് അബുവിന്റെ സിനിമകളില്‍ ‘Thanks to all Facebook Friends’ എന്നെഴുതിക്കാണിച്ചു തുടങ്ങിയതിനു ശേഷമാണ്. പാലു തന്ന കയ്യില്‍ തിരിഞ്ഞുകടിക്കരുത്. അല്‍പം വൈകിയാണെങ്കിലും നിങ്ങള്‍ പശ്ചാത്തപിക്കും. ജയ് ഹോ.

ന്റെ സിവനേ….

ന്യൂജനറേഷന്‍ സിനിമക്കാര്‍ മൊത്തത്തില്‍ കഞ്ചാവടിക്കാരാണെന്നാണ് ഓള്‍ഡ് ജനറേഷന്‍ സിനിമക്കാര്‍ പറയുന്നത്. ഓള്‍ഡ് ജനറേഷന്‍കാര്‍ അവരുടെ സിനിമകളില്‍ നായകന് ദൈവത്തിന്റെ പവറുകള്‍ നല്‍കിയും ക്ലൈമാക്‌സിലും മറ്റും നായകനെ ദൈവവുമായി താദാത്മ്യപ്പെടുത്തിയുമൊക്ക പ്രേക്ഷകര്‍ക്കു വിശ്വാസം പകര്‍ന്നിരുന്നെങ്കില്‍ പല ന്യൂജനറേഷന്‍ പടങ്ങളിലും ദൈവത്തിന്റെ സ്ഥാനത്തു കഞ്ചാവിനെയാണ് പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നത്. എല്ലാ ന്യൂജന്‍ പടങ്ങളും ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടില്ല എങ്കിലും കണ്ടതില്‍ പകുതിയോളം സിനിമകളിലെയും നായകനുള്‍പ്പെടെയുള്ളവര്‍ കഞ്ചാവിനോട് വലിയ ബഹുമാനമുള്ളവരാണ്.

അടുത്തയാഴ്ച വരാനിരിക്കുന്ന ആഷിക് അബുവിന്റെ ഇടുക്കി ഗോള്‍ഡില്‍ കഞ്ചാവിന്റെ പങ്കെത്രയാണെന്നോ റോള്‍ എന്താണെന്നോ നമുക്കറിയില്ല. ഇടുക്കി ഗോള്‍ഡ് എന്നത് കഞ്ചാവിന്റെ അപരനാമങ്ങളിലൊന്നാണെന്നാണ് പലരും പറയുന്നത്. സിനിമയുടെ ട്രെയിലറിലും കഞ്ചാവിന് വളരെ മാന്യമായ സ്ഥാനമാണ് നല്‍കിയിട്ടുള്ളത്. ഇപ്പോള്‍ പുറത്തുവന്നു വിവാദമായ സിനിമയുടെ പോസ്റ്ററില്‍ സാക്ഷാല്‍ പരമശിവനും ചെഗുവേരയും കൂടിയിരുന്ന് കഞ്ചാവു പുകയ്ക്കുന്ന ചിത്രമാണ് ഉള്ളത്. ട്രെയിലറിലും ശിവന്‍ മുതല്‍ ചെഗുവേര വരെ വലിച്ചിരുന്ന ഇടുക്കി ഗോള്‍ഡിനെപ്പറ്റി പറയുന്നുമുണ്ട്.

കേരളത്തില്‍ എന്തെങ്കിലും ഒരു സംഗതി വിവാദമാകാന്‍ പ്രത്യേകിച്ച് കാരണങ്ങളുടെ ആവശ്യമില്ല. അത് ജാതി-മത-ദൈവങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുള്ളതാണെങ്കില്‍ പ്രത്യേകിച്ച് പറയേണ്ട കാര്യമില്ല.ഇടുക്കി ഗോള്‍ഡിന്റെ പോസ്റ്ററില്‍ പരമശിവന്‍ കഞ്ചാവ് വലിക്കുന്നതായി കൊടുത്തത് മതവികാരങ്ങളെ വ്രണപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ അത് യാദൃച്ഛികമല്ല. കാരണം, ശിവഭക്തരെല്ലാം കഞ്ചാവുഭക്തരല്ല. കഞ്ചാവിനോട് ന്യൂജനറേഷന്‍കാര്‍ക്കുള്ള ഭക്തി പോസ്റ്റര്‍ കാണുന്ന മറ്റു ജനറേഷന്‍കാര്‍ക്കുണ്ടാവില്ല. കഞ്ചാവ് നിരോധിക്കപ്പെട്ട ലഹരിവസ്തുവാണ്. ശിവന്‍ മുതല്‍ ചെഗുവേര വരെ വലിച്ചു എന്നൊക്കെ വീമ്പടിച്ചിട്ടു കാര്യമില്ല, അഞ്ച് ഗ്രാമിലധികം കയ്യില്‍ പിടിച്ചാല്‍ പൊലീസ് പിടിച്ചോണ്ടുപോകും. അതുകൊണ്ട് കഞ്ചാവിന്റെ ജനകീയവല്‍ക്കരണമാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെങ്കില്‍ തല്‍ക്കാലം അത് സാധ്യമാവില്ല.

ഇനി ശിവനെ കഞ്ചാവിനോടൊപ്പം പോസ്റ്ററില്‍ കൊടുത്തതിന്റെ നീതിന്യായങ്ങള്‍ നോക്കാം. ആഷിക് അബു മുസ്ലിം ആയതുകൊണ്ട് ബോധപൂര്‍വം ശിവനെ അധിക്ഷേപിക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണ് പോസ്റ്ററില്‍ അങ്ങനെ കൊടുത്തത് എന്നതാണ് പ്രധാനവ്രണിതവികാരവാദം. വ്യക്തിപരമായി എനിക്കാ വാദത്തോട് യോജിപ്പില്ല. എന്നാല്‍, അങ്ങനെയൊരു വാദമുന്നയിക്കപ്പെടാനുള്ള സാധ്യത മുന്‍കൂട്ടി കാണാന്‍ ആഷിക് അബുവിനു സാധിച്ചില്ലെങ്കില്‍ അത് കഷ്ടമാണ്. വര്‍ഗീയവാദികളുടെ നാടാണ്, ആരോപണങ്ങള്‍ക്കു ജനറേഷന്‍ പരിഗണനകളുണ്ടാവില്ല.

ശിവന്‍ കഞ്ചാവു വലിച്ചിരുന്നു എന്നു ചരിത്രരേഖകള്‍ വച്ചു സാധൂകരിക്കാനും കഞ്ചാവ് കലര്‍ത്തിയ പാനീയം എവിടെയോ പ്രസാദമായി നല്‍കുന്നുണ്ടെന്നതിനാല്‍ പോസ്റ്ററില്‍ തെറ്റില്ല എന്നും പറഞ്ഞ് മറ്റൊരു കൂട്ടര്‍ ഇതിനെ ന്യായീകരിക്കാനും രംഗത്തുണ്ട്. രണ്ടു കൂട്ടരും തമ്മിലുള്ള വാദപ്രതിവാദം സ്വാഭാവികമായും മതസ്പര്‍ധയിലേക്കും ഇരുകൂട്ടരുടെയും വികാരങ്ങള്‍ വ്രണപ്പെടുത്തുന്നതിലേക്കും ഒടുവില്‍ പച്ചത്തെറിയിലേക്കും എത്തുന്നതാണ് സോഷ്യല്‍ മീഡിയയില്‍ കാണുന്നത്. സ്ഥിതി പരിതാപകരം തന്നെ.

ഈ പോസ്റ്ററും പൊക്കിപ്പിടിച്ച് ശിവന്‍ കഞ്ചാവ് വലിച്ചിരുന്നോ എന്നു പരിശോധിച്ചു തെളിയിക്കാന്‍ പുറപ്പെട്ട സത്യാന്വേഷികള്‍ക്കു കൂപ്പുകൈ. ശിവനും ചെഗുവേരയും കഞ്ചാവ് വലിച്ചിരുന്നു എന്നു പുരാണത്തെയും ചരിത്രത്തെയും ഉദ്ധരിച്ചു തെളിയിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ അതിന്റെ അര്‍ഥം ഒരു സിനിമയുടെ പോസ്റ്ററില്‍ ഇരുവരെയും കഞ്ചാവു വലിക്കാരായി ചിത്രീകരിക്കാമെന്നല്ല. ഗാന്ധിജി സ്വന്തം കക്കൂസ് കഴുകിയിരുന്നു എന്നു ചരിത്രത്തില്‍ പറയുന്നുണ്ട് എന്നതു മുതലാക്കി ഗാന്ധിജി കക്കൂസ് കഴുകുന്നതായി ചിത്രീകരിച്ച് ക്ലോസറ്റ് കമ്പനി പരസ്യം കൊടുക്കുന്നതുപോലെയൊരു ആഭാസമാണ് ഇടുക്കി ഗോള്‍ഡിന്റെ പോസ്റ്റര്‍. ഒഴിമാക്കാമായിരുന്നു.

ഇതൊന്നും മനസ്സിലാകാത്തവരോ ഉള്‍ക്കൊള്ളാനാകാത്തവരോ അല്ല മലയാളികള്‍. എന്നാല്‍ ഇതൊക്കെ വച്ച് മുതലെടുപ്പിനു ശ്രമിക്കുന്ന ആളുകള്‍ക്ക് ഇന്ധനമായി ഇത്തരത്തിലൊരു സൃഷ്ടി നടത്തേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം. ഈ പോസ്റ്റര്‍ ഇറക്കിയവര്‍ വിവാദമൊക്കെ കണ്ട് ഭയപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണെന്നൊന്നും ഞാന്‍ കരുതുന്നില്ല. പടത്തിന്റെ മാര്‍ക്കറ്റിങ് തന്ത്രം വിജയിച്ചതിന്റെ ആഘോഷത്തിനായി എല്ലാവരും ഓരോ മൂലയ്ക്കിരുന്ന് ഇടുക്കി ഗോള്‍ഡ് ആഞ്ഞാഞ്ഞു വലിക്കുകയായിരിക്കും (ശിവനും ചെഗുവേരയുമൊക്കെ വലിച്ച സാധനം ഞങ്ങള്‍ കൈകൊണ്ടു തൊടില്ല എന്നു കൂടി പറയരുത്). പിന്നെ, ഒരു കലാകാരന്‍ തന്റെ കലാസൃഷ്ടിയെ ജനങ്ങളിലേക്കെത്തിക്കാന്‍ നിഷ്‌കളങ്കരായ ജനങ്ങളുടെ വര്‍ഗീയവികാരം ഇളക്കിവിടുന്നതില്‍ തെറ്റില്ല എന്നു കരുതുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ അത് അയാളിലെ കലാകാരന്റെ നാശത്തിന്റെ തുടക്കമാവാനേ സാധ്യതയുള്ളൂ. അതിഭീകരമാം വിധം സാധാരണം എന്ന തലക്കുറിപ്പുള്ള ഒരു സിനിമയ്ക്കുവേണ്ടി ഇത്തരം പോസ്റ്ററുകളുണ്ടാക്കുന്നവരെ നോക്കി ആളുകളെ നോക്കി – ഡാ മ്ലേച്ഛാ! എന്നു ജനം വിളിച്ചാല്‍ അതൊരു അംഗീകാരമായി കാണേണ്ടതില്ല.

10 ലക്ഷം ലൈക്കിന്റെ രാഷ്ട്രീയം

മലയാള സിനിമാ നടന്‍ ലഫ്റ്റനന്റ് കേണല്‍ പത്മശ്രീ ഭരത് ഡോ. മോഹന്‍ലാല്‍ ബ്ലാക്ക്‌ബെല്‍റ്റിന് മാര്‍ക്ക് സക്കര്‍ബര്‍ഗിന്റെ ഫേസ്ബുക്കില്‍ ഉണ്ടാക്കിയ ഒരു പേജില്‍ 10 ലക്ഷം ലൈക്കുകള്‍ കിട്ടിയതിന്റെ ആഘോഷപരിപാടികള്‍ നടന്നുവരികയാണല്ലോ. നിങ്ങളില്ലാതെ എനിക്കെന്താഘോഷം എന്നു പറഞ്ഞ മനുഷ്യനാണ്. ആഘോഷങ്ങളില്‍ നമ്മളും പങ്കുചേരേണ്ടതുണ്ട്. പോരെങ്കില്‍ ഈ നേട്ടത്തിന് അദ്ദേഹം നന്ദിയും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. മലയാളത്തിലെ മിക്കവാറും എല്ലാ മാധ്യമങ്ങളും ഈ ചരിത്രസംഭവം അതിന്റെ രോമാഞ്ചം ഒട്ടും കളഞ്ഞുപോവാതെ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഉദാഹരണത്തിനു ചില തലക്കെട്ടുകള്‍ നോക്കാം.

10 ലക്ഷം ലൈക്‌സ്; ഫേസ്ബുക്കിലും മോഹന്‍ലാല്‍ തന്നെ താരരാജാവ് (മാതൃഭൂമി)
ഫെയ്‌സ്ബുക്കില്‍ താരരാജാവ് മോഹന്‍ലാല്‍: ലൈക്കുകള്‍ 10 ലക്ഷം കവിഞ്ഞു (ഇന്ത്യാവിഷന്‍)

മറ്റു മാധ്യമങ്ങളും ഏതാണ്ട് സമാനമായ അര്‍ഥമുള്ള തലക്കെട്ടുകളോടെ മോഹന്‍ലാലിന്റെ സോഷ്യല്‍ മീഡിയ വിജയം ചരിത്രത്തില്‍ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. വാര്‍ത്ത കണ്ട് പലരും ചോദിക്കുന്നത് ഫേസ്ബുക്കില്‍ 10 ലക്ഷം ലൈക്ക് കിട്ടുന്ന ലോകത്തെ ആദ്യത്തെ മനുഷ്യനാണോ മോഹന്‍ലാല്‍ എന്നാണ്. പുവര്‍ ഫെലോസ്. ലോകത്തിന്റെ സ്പന്ദനം ഫേസ്ബുക്കിലാണ് എന്നറിയാത്ത വിഡ്ഡികളുടെ വിവരക്കേടുകള്‍ക്ക് മറുപടി പറയേണ്ട കാര്യമില്ല. എങ്കിലും വസ്തുതകള്‍ നമ്മള്‍ അറിഞ്ഞിരിക്കണം. ചരിത്രനേട്ടമായി നമ്മള്‍ ആഘോഷിക്കുന്ന ഈ 10 ലക്ഷം ലൈക്ക് എന്നത് ഇന്ത്യന്‍ സിനിമയിലെ ഏറ്റവും മികച്ച നടന്‍മാരിലൊരാളായ മോഹന്‍ലാലിന് എന്താണ് ? ഇന്ത്യയിലെ നൂറു കണക്കിനു നടന്‍മാരില്‍ മോഹന്‍ലാലിന്റെ സ്ഥാനം എവിടെയാണ് ?

വോഡഫോണ്‍ സൂസുവിന്റെ ഫേസ്ബുക്ക് പേജില്‍ ഒന്നരക്കോടിയിലേറെ ലൈക്കുകളാണ് ഉള്ളത്. അപ്പോള്‍ ഇന്നലെ കുരുത്ത ഇത്തിരിപ്പോന്ന സൂസുവിനുള്ള അത്രയും ഫേസ്ബുക്ക് ആരാധകര്‍ 35 വര്‍ഷമായി സിനിമയിലുള്ള മോഹന്‍ലാലിന് ഇല്ല. സൂസൂ ഒരു കലാകാരനല്ല, കഥാപാത്രമാണ്, കണക്കിലെടുക്കേണ്ട. ഫേസ്ബുക്ക് പേജുള്ള കലാകാരന്‍മാരുടെ കാര്യം നോക്കാം. പാട്ടിനൊക്കെ മ്യൂസിക് ചെയ്യുന്ന വണ്‍ മിസ്റ്റര്‍ എ.ആര്‍.റഹ്മാന് ഫേസ്ബുക്കില്‍ ഒരു കോടിയിലേറെ ലൈക്കുകളുണ്ട്. പാട്ടുകാരന്‍ സോനു നിഗത്തിനും പാട്ടുകാരി ശ്രേയ ഘോഷാലിനും ഒരു കോടിയിലധികം ലൈക്കുകളുണ്ട്. സല്‍മാന്‍ ഖാനുണ്ട് 90 ലക്ഷം ലൈക്ക്. ആമിര്‍ ഖാന് ഫേസ്ബുക്കില്‍ ഉള്ളത് 79 ലക്ഷം ലൈക്കുകളാണ്. അമിതാഭ് ബച്ചനുണ്ട് 51 ലക്ഷം ലൈക്ക്. സുനീതി ചൗഹാന് 43 ലക്ഷവും ഋത്വിക് റോഷനും പ്രിയങ്ക ചോപ്രയ്ക്കും 49 ലക്ഷം വീതവും അക്ഷയ് കുമാറിനും ഷാറൂഖ് ഖാനുമൊക്കെ 44 ലക്ഷം വീതവും ലൈക്കുകളുണ്ട്. തുണ്ടുപടത്തിലൂടെ ബോളിവുഡിലെത്തി വിശുദ്ധവല്‍ക്കരിക്കപ്പെട്ട സണ്ണി ലിയോണ് 36 ലക്ഷം ലൈക്കുണ്ട്. അങ്ങനെ ഫേസ്ബുക്ക് ലൈക്കിന്റെ കണക്കെടുത്താല്‍ ഇന്ത്യന്‍ താരങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ മോഹന്‍ലാലിന്റെ സ്ഥാനം തൊണ്ണൂറാമതാണ്.

ഇന്ത്യന്‍ സിനിമയില്‍ മോഹന്‍ലാലിന്റെ സ്ഥാനം തൊണ്ണൂറാമതാണോ ? എത്രയോ അവാര്‍ഡുകളും പുരസ്‌കാരങ്ങളും അസുലഭമായ അഭിനയ മുഹൂര്‍ത്തങ്ങളും കാഴ്ചവച്ചിട്ടുള്ള ഇന്ത്യന്‍ സിനിമയിലെ ഏറ്റവും മികച്ച 10 നടന്‍മാരിലൊരാളായ മോഹന്‍ലാലിനെ ഫേസ്ബുക്ക് തൊഴുത്തില്‍ തൊണ്ണൂറാമത് കെട്ടിയിട്ട് ആഘോഷിക്കുന്നതില്‍ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഗതികേട് പലര്‍ക്കും മനസ്സിലായിട്ടില്ല. ഇങ്ങേര്‍ക്കിപ്പോഴാണോ 10 ലക്ഷം ലൈക്കാവുന്നത് എന്നു സണ്ണി ലിയോണൊക്കെ വിചാരിക്കുന്നതിന്റെ നാണക്കേട് ഒരു വശത്ത്. ഇതിലൊന്നും താല്‍പര്യമില്ലാത്ത ഒരാളായിരുന്നു ലാലേട്ടനെങ്കില്‍ ഇതൊന്നും പ്രശ്‌നമല്ലായിരുന്നു. പക്ഷെ, അദ്ദേഹത്തിന് ഇതല്‍ താല്‍പര്യമുണ്ടെന്ന് എളിയ നന്ദിപ്രകടനത്തിലൂടെ വ്യക്തമായിക്കഴിഞ്ഞു. പിന്നെ ഈ തൊണ്ണൂറാം സ്ഥാനത്തിനു വേണ്ടി ഏതാനും നാളുകളായി ഫേസ്ബുക്കില്‍ നടന്ന മല്‍സരവും ഏതാണ്ട് വര്‍ഗീയകലാപത്തിന്റെ അടുത്തു വരെയെത്തിയ ലൈക്കുയുദ്ധവും വച്ചുനോക്കുമ്പോള്‍ സ്ഥിതി ദയനീയമാണ്.

ഇപ്പോള്‍ മോഹന്‍ലാല്‍ ഫാന്‍സിന് ദേഷ്യം വരും. കള്ളപ്പന്നീ നിന്നോടാരാടാ അഖിലേന്ത്യാ തലത്തില്‍ നോക്കാന്‍ പറഞ്ഞത്, ഫേസ്ബുക്ക് എന്നാല്‍ കേരളത്തില്‍ മാത്രമേ ഉള്ളൂ എന്നു നിനക്കറിയില്ലേടാ, മലയാളത്തില്‍ നമ്പര്‍ വണ്‍ ആരാണെന്നു നോക്കെടാ എന്നൊക്കെ അവര്‍ പറയുന്നത് എനിക്കു കേള്‍ക്കാം. ശരിയാണ്. മലയാളത്തില്‍ ഏറ്റവുമധികം ഫേസ്ബുക്ക് ലൈക്ക് സമ്പാദിക്കുന്ന നടന്‍ എന്ന നിലയില്‍ ഫേസ്ബുക്കിലെ താരരാജാവ് എന്നു മോഹന്‍ലാലിനെ വിശേഷിപ്പിക്കാം. പക്ഷെ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ എതിരാളിയെ കാണുമ്പോള്‍ സ്ഥിതി അതിദയനീയമാണല്ലോ രാജാവേ എന്നു പറയാനാണ് തോന്നുന്നത്. കൗമാരം വിടാത്ത ഏതാനും സിനിമകളില്‍ മാത്രം അഭിനയിച്ചിട്ടുള്ള ശരാശരി നടിയായ നസ്രിയ നസീം എന്നൊരു കുട്ടിയെ തോല്‍പിച്ചാണ് അഭിനയചക്രവര്‍ത്തി വിജയിച്ചതെങ്കില്‍ അത് ആഘോഷിക്കത്തതായ ഒരു വിജയമല്ല. കാരണം, മോഹന്‍ലാലിനെപ്പോലെ തന്നെ ഒരു അഭിനയചക്രവര്‍ത്തിനിയാണ് നസ്രിയ നസീം എന്നു കരുതുന്നതില്‍ ഒരു ബ്ലാക് ഹ്യൂമറുണ്ട്. അത് രാജാവിനും പ്രജകള്‍ക്കും പിടികിട്ടിയിരുന്നെങ്കില്‍ ഈ ചരിത്രവിജയം ആഘോഷിക്കുമായിരുന്നില്ല എന്നാണ് എനിക്കു തോന്നുന്നത്.

ഇനി ഇതൊക്കെ തള്ളിക്കളയാം. വിജയം എന്നത് വിജയമല്ലേ, അതിലെന്താണിത്ര ചര്‍ച്ച ചെയ്യാന്‍ എന്നു ചോദിക്കാം. ഫേസ്ബുക്കില്‍ ഏറ്റവുമധികം ലൈക്കു വാങ്ങുന്ന ഒരു റിയാലിറ്റി ഷോ ആയിരുന്നില്ല നടന്നത്. പിന്നെ, വോട്ടെടുപ്പു പോലെ സത്യസന്ധവും സുതാര്യവുമായ ഒരു പരിപാടി ആണ് പേജ് ലൈക്ക് ചെയ്യുന്നത് എന്ന് എനിക്കു തോന്നുന്നില്ല. ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാല്‍ കുറെയധികം അല്‍പന്‍മാര്‍ ആവേശപൂര്‍വം നടത്തിയ സഹതാപാര്‍ഹമായ ഓണ്‍ലൈന്‍ മല്‍സരഫലമാണ് മാധ്യമങ്ങള്‍ കൊട്ടിഘോഷിച്ചത്. കാലമെത്ര കഴിഞ്ഞാലും ലാലേട്ടന്‍ ഓര്‍മിക്കപ്പെടുന്നത് അദ്ദേഹം അഭിനയിച്ച സിനിമകളുടെ പേരിലായിരിക്കും. അന്ന് ഈ ഫേസ്ബുക്ക് കിടന്നിടത്ത് സക്കര്‍ബര്‍ഗിന്റെ പൂട പോലും കണ്ടെന്നു വരില്ല. പക്ഷെ ഒരു കൊച്ചുപെണ്ണിനെ ലൈക്കു മല്‍സരത്തില്‍ തോല്‍പിച്ച ലാലേട്ടന്‍ കാവിലെ പാട്ടുമല്‍സരത്തില്‍ അരശുംമൂട്ടില്‍ അപ്പുക്കുട്ടനെ തോല്‍പിച്ച അശോകനെക്കാള്‍ ചെറുതായിപ്പോയില്ലേ എന്ന് അടിയന്‍ സംശയിക്കും.

കുറിപ്പ്: എന്റെ ഫേസ്ബുക്ക് പേജ് ലൈക്ക് ചെയ്ത് മലയാളത്തില്‍ ആദ്യമായി ഒരു ലക്ഷം ലൈക്ക് വാങ്ങുന്ന ബ്ലോഗര്‍ എന്ന പദവി സ്വന്തമാക്കാന്‍ എന്നെ സഹായിക്കണമെന്ന് അഭ്യര്‍ഥിക്കുന്നു. അവസാനറൗണ്ടില്‍ എന്നോടു ജസ്റ്റ് തോല്‍ക്കാന്‍ കൗമാരക്കാരികളായ ബ്ലോഗറിമാരെയും ക്ഷണിക്കുന്നു.

ഡേര്‍ട്ടി മദര്‍

നമസ്‌കാരം സര്‍…

നമസ്‌കാരം..

സാറിന്റെ ചെളിമണ്ണ് എന്ന സിനിമ റിലീസ് ചെയ്തിരിക്കുകയാണല്ലോ… എന്താണ് പൊതുവേയുള്ള അഭിപ്രായം ?

വളരെ നല്ല അഭിപ്രായമാണ്.. മാതൃത്വത്തിന്റെ മഹത്വം ലോകത്തിനു മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കുന്ന ഒരു സിനിമയാണ് എന്റെ ചെളിമണ്ണ്..

ചിലരൊക്കെ മോശം അഭിപ്രായവും പറയുന്നുണ്ട്…

അച്ഛന്‍ മകളെ ബലാല്‍സംഗം ചെയ്യുന്ന നാടാണിത്… അങ്ങനെയുള്ളവര്‍ക്ക് ഈ സിനിമ ഇഷ്ടമാവണമെന്നില്ല.. അമ്മയെയും പെങ്ങളെയുമൊക്കെ തിരിച്ചറിയാന്‍ സാധിക്കുന്നവര്‍ക്കേ ഈ സിനിമ നല്‍കുന്ന സന്ദേശം മനസ്സിലാവുകയുള്ളൂ..

സാറിന്റെ സിനിമ ഇഷ്ടമാവാത്തവര്‍ അമ്മയെയും പെങ്ങളെയും തിരിച്ചറിയാന്‍ സാധിക്കാത്തവരാണെന്നാണോ ?

എന്റെ സിനിമ ഇഷ്ടമാവാതിരിക്കാന്‍ മറ്റു കാരണങ്ങളൊന്നും ഞാന്‍ കാണുന്നില്ല.. മാതൃത്വത്തെ നിഷേധിക്കാന്‍ ആര്‍ക്കാണ് സാധിക്കുക..

സിനിമയ്ക്ക് വേണ്ടി ഒരു നടിയുടെ കുളീസീന്‍ അവരുടെ കുളിമുറിയില്‍ ക്യാമറ വച്ച് ചിത്രീകരിച്ചത് വിവാദമായിരുന്നല്ലോ..

അത് വിവാദമാക്കിയതാണ്… ഞാനീ പറഞ്ഞ പോലെയുള്ള ആളുകള്‍ ആണ് അത് പ്രശ്‌നമാക്കിയത്… മാതൃത്വത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നതിനു വേണ്ടിയായിരുന്നു എല്ലാം…

കുളിസീന്‍ ചിത്രീകരിച്ചത് വലിയ വിവാദമായിരുന്നെങ്കിലും സിനിമയില്‍ കുളിസീനേ കാണിക്കുന്നില്ലല്ലോ… കുളി കഴിഞ്ഞ് വേഷം മാറി വരുന്ന നായികയെയാണല്ലോ കാണിക്കുന്നത്.. കുളിസീന്‍ ഉണ്ടെന്നു കരുതി സിനിമയ്ക്ക് ടിക്കറ്റെടുത്ത എല്ലാവരും നിരാശരായി..

സിനിമ ഇറങ്ങിക്കഴിയുമ്പോള്‍ എല്ലാവരുടെയും തെറ്റിദ്ധാരണ മാറുമെന്ന് ഞാനന്നേ പറഞ്ഞിരുന്നല്ലോ.. അപ്പോ ആരും അംഗീകരിച്ചില്ല…

എങ്കില്‍ പിന്നെ എന്തിനായിരുന്നു കുളിമുറിയില്‍ ക്യാമറ വച്ച് ചിത്രീകരിച്ചത് ?

അത് സിനിമയുടെ പെര്‍ഫെക്ഷനു വേണ്ടിയായിരുന്നു… കുളി കഴിഞ്ഞുള്ള സീന്‍ നന്നാവണമെങ്കില്‍ കുളിക്കുന്ന സീനും നന്നാവണം.. അത് സിനിമയിലുണ്ടാവണം എന്നു നിര്‍ബന്ധമില്ല.. പിന്നെ ഞാന്‍ പറഞ്ഞല്ലോ.. മാതൃത്വത്തിനു വേണ്ടി സമര്‍പ്പിക്കപ്പെട്ട സിനിമയാണിത്..

രണ്ട് ഐറ്റം ഡാന്‍സുകള്‍ സിനിമയിലുണ്ടല്ലോ… മാതൃത്വത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്ന സിനിമയില്‍ അതേ നടിയെക്കൊണ്ട് ഐറ്റം ഡാന്‍സ് ചെയ്യിച്ചത് ശരിയായെന്നു തോന്നുന്നുണ്ടോ ?

മഞ്ഞക്കണ്ണട വച്ചവന്‍ എല്ലാം മഞ്ഞയായേ കാണൂ എന്നൊരു ചൊല്ലുണ്ടല്ലോ.. ഐറ്റം ഡാന്‍സിന്റെ കാര്യത്തിലും സംഭവിച്ചത് അതാണ്…

മനസ്സിലായില്ല…

എന്റെ സിനിമയിലെ ഐറ്റം ഡാന്‍സുകളെ മറ്റുള്ള സിനിമകളിലെ ഐറ്റം ഡാന്‍സുകളെപ്പോലെ കണ്ടിട്ടാണ് നിങ്ങള്‍ക്കിത്തരത്തില്‍ ബാലിശമായ ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കാന്‍ തോന്നിയത്… എന്റെ സിനിമയെ മറ്റു സിനിമകളുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തരുത്..

ഐറ്റം ഡാന്‍സ് ഏതു സിനിമയിലായാലും ഐറ്റം ഡാന്‍സ് തന്നെയല്ലേ സര്‍ ?

അല്ല ! ഞാന്‍ പറഞ്ഞല്ലോ… അത് ഐറ്റം ഡാന്‍സ് ആണെങ്കിലും മാതൃത്വത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നതിനു വേണ്ടിയാണ് അവ ഞാന്‍ ചിത്രീകരിച്ചത്.. അല്ലാതെ മറ്റു സിനിമകളില്‍ ചെയ്യുന്നതുപോലെ പ്രേക്ഷകരെ ആകര്‍ഷിക്കാന്‍ വേണ്ടിയല്ല…

ഐറ്റം ഡാന്‍സുകൊണ്ട് മാതൃത്വം മഹത്വവല്‍ക്കരിക്കപ്പെടുന്നതെങ്ങനെയാണ് സര്‍ ?

നിങ്ങള്‍ക്ക് അമ്മയുണ്ടോ ?

എന്റെ അമ്മ ഐറ്റം ഡാന്‍സ് കളിക്കാറില്ല സര്‍.. കളിച്ചാല്‍ തള്ള വിവരമറിയും…

നിങ്ങള്‍ അമ്മയെ അമ്മ തന്നെയായി കാണുന്നില്ല.. അതുകൊണ്ടാണ് എന്റെ സിനിമയിലെ ഐറ്റം ഡാന്‍സ് മാതൃത്വത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തന്നതായി നിങ്ങള്‍ക്കു തോന്നാത്തത്…

മാതൃത്വത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്താന്‍ വേണ്ടിയായിരുന്നെങ്കില്‍ ഐറ്റം ഡാന്‍സ് ഒഴിവാക്കി മറ്റെന്തെങ്കിലും രംഗം ചേര്‍ക്കാമായിരുന്നില്ലേ ?

ഐറ്റം ഡാന്‍സ് ഞാന്‍ വേണമെന്നു വച്ചിട്ട് ചേര്‍ത്തതല്ല…

പിന്നെ ?

കഥാപാത്രം ആവശ്യപ്പെട്ടതാണത്..

കഥയും സാറ് തന്നെ എഴുതിയതാണല്ലോ.. സാററിഞ്ഞുകൊണ്ടല്ലേ കഥാപാത്രം അങ്ങനെ ആവശ്യപ്പെടൂ ?

നിങ്ങളെപ്പോലെയുള്ളര്‍ക്കു വേണ്ടിയല്ല എന്റെ സിനിമ.. സ്വന്തം അമ്മയെയും പെങ്ങളെയും തിരിച്ചറിയാനാവാത്ത കാമഭ്രാന്തന്‍മാരാണ് പവിത്രമായ എന്റെ സിനിമയെ വിമര്‍ശിക്കുന്നത്…

സര്‍.. ഞാന്‍ പല തരത്തിലുള്ള സിനിമകളും കണ്ടിട്ടുണ്ട്.. സാറിന്റെ ഈ സിനിമ തിയറ്ററില്‍ കണ്ടു എന്നതല്ലാതെ ഇതൊരു സിനിമയായി എനിക്കു തോന്നിയില്ല.. കഥയോ കഥാസന്ദര്‍ഭങ്ങളോ ഉള്ളതിനെക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ പ്രത്യുല്‍പാദനത്തെപ്പറ്റിയുള്ള ക്ലാസും ചാനല്‍ ചര്‍ച്ചയും നേരിട്ടുള്ള സാരോപദേശവുമാണല്ലോ കൂടുതല്‍..

അതൊക്കെ സംവിധായകന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യമാണ്.. മാതൃത്വത്തിന്റെ മഹത്വം ലോകത്തെ മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കുന്നതിനു വേണ്ടി സംവിധായകന്‍ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ഉപകരണങ്ങളാണ് അതൊക്കെ..

എങ്കില്‍ സാറിന് ഒരു ഡോക്യുമെന്ററി എടുത്താല്‍ പോരായിരുന്നോ ?

എനിക്ക് സൗകര്യമുള്ളത് ഞാനെടുക്കും… അമ്മയെ അമ്മയായി കാണാന്‍ കഴിയാത്തവരും മാതൃത്വം അംഗീകരിക്കാത്തവരുമാണ് എന്റെ സിനിമയെ കുറ്റം പറയുന്നത്..

മാതൃത്വത്തിന്റെ മഹത്വം അഗീകരിക്കുന്നവര്‍ എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത് ?

അവര്‍ എന്റെ സിനിമ കാണുകയും അതിനെ വാനോളം പുകഴ്ത്തുകയും ചെയ്യണം.. അമ്മയെയും പെങ്ങളെയും തിരിച്ചറിയുന്നവരാരെങ്കിലും ജൂറിയിലുണ്ടെങ്കില്‍ എനിക്ക് അവാര്‍ഡുകളും തരണം..

വളരെ നന്ദി സര്‍…

ജയ് മാതാശ്രീ…

മഞ്ജൂ, ദിലീപിനെ ഡൈവോഴ്‌സ് ചെയ്യൂ… പ്ലീസ്

കേരളത്തിലെ ശരാശരി ചലച്ചിത്ര മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തകന്റെ കുത്തിക്കഴപ്പ് അവസാനിക്കണമെങ്കില്‍ എത്രയും വേഗം മഞ്ജു വാര്യര്‍ വിവാഹമോചനത്തിന് ശ്രമിക്കുകയോ ആത്മഹത്യ ചെയ്യുകയോ ദിലീപ് കാവ്യ മാധവനോടൊപ്പം ഒളിച്ചോടിപ്പോവുകയോ ചെയ്യണം. വര്‍ഷങ്ങളായി നെഞ്ചിലിട്ട് ഊതിക്കത്തിക്കുന്ന അവന്റെ മഞ്ജൂവിയന്‍ ആശങ്കകള്‍ ഇനിയും പരിഹരിക്കപ്പെടാതെ പോവുമ്പോള്‍ ഒരു വിവാഹമോചനത്തിനായി വട്ടമിട്ടു പറക്കുന്ന പിംപുകള്‍ നെഞ്ചു പൊട്ടി ചത്തുപോയെന്നു വരാം. മഞ്ജു വാര്യരുടെയും ദിലീപിന്റെയും ജീവിതത്തില്‍ മൊത്തം പ്രശ്‌നമാണെന്നുള്ള വിശ്വാസത്തില്‍ ആശ്വാസം കണ്ടെത്തുന്നവര്‍ക്ക് ഇനി വേണ്ടത് മഞ്ജുവില്‍ നിന്നുള്ള ഞെട്ടിക്കുന്ന വെളിപ്പെടുത്തലുകളാണ്. എല്ലാ സിനിമാ വാരികക്കാരനും അടുത്ത ലക്കം ആ വെളിപ്പെടുത്തല്‍ എക്‌സ്‌കഌസിവായി കിട്ടുമെന്നു വ്യാമോഹിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് ഏതാനും വര്‍ഷങ്ങളായി. ഏറ്റവും ഒടുവില്‍ ഒരു പുതിയ സിനിമാ വാരികയിലെ അഭിമുഖത്തില്‍ ലേഖകന്‍ ക്ഷമ നശിച്ച് ചോദിച്ചുപോവുകയാണ് പലതും. സഹതാപാര്‍ഹമാണ് ആ അഭിമുഖം. മലയാള സിനിമ മാറിയിട്ടും നടിയെ ഒത്തുകിട്ടിയാല്‍ പൂശാമെന്നു മോഹിച്ച് കയ്യില്‍ കോണ്‍ഡവുമായി അഭിമുഖമെടുക്കാന്‍ പോകുന്ന ടൈപ്പ് മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തകര്‍ മാറിയിട്ടില്ല എന്നത് സത്യത്തില്‍ നിരാശാജനകമാണ്.

ദിലീപ് മഞ്ജു വാര്യരെ വിവാഹം കഴിച്ച കാലം തുടങ്ങി ഒരു സംഘമാളുകള്‍ അവര്‍ പിരിയുന്ന കാലത്തിനു വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുകയാണ് എന്നത് ഇക്കാലമത്രയും ഇറങ്ങിയിട്ടുള്ള സിനിമാ മാസികകള്‍ കണ്ടാല്‍ മനസ്സിലാവും. ഏറെക്കുറെ ടൈപ്പ് ആയി മാറിയ ഒരു പറ്റം കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെ ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ട് മലയാളികളുടെ മനസ്സില്‍ ചിരപ്രതിഷ്ഠ നേടിയ മഞ്ജു നേടിയത് വലിയ അംഗീകാരമാണ്. നടിയെന്ന നിലയില്‍ ഉര്‍വശിയെക്കാളും സുകുമാരിയെക്കാളുമൊക്കെ ഏറെ പിന്നിലാണ് മഞ്ജു. എന്നാല്‍, അഭിനയമികവിനെക്കാള്‍ ലഭിച്ച കഥാപാത്രങ്ങളുടെ മികവും തിളക്കവും കൊണ്ടും അഭിനയത്തില്‍ നിന്നും പെട്ടെന്നുള്ള പിന്‍മാറ്റം കൊണ്ടും മഞ്ജു പലരെ സംബന്ധിച്ചും മലയാളത്തിലെ എക്കാലത്തെയും മികച്ച നടിയായി. മഞ്ജു ലെജന്‍ഡ് ആണെന്നു പറയുന്ന എല്ലാവരും തന്നെ ദിലീപ് അഭിനയിക്കാനറിയില്ലാത്ത നാലാംകിട മിമിക്രിക്കാരനാണെന്നും പറയാറുണ്ട് എന്നത് തികച്ചും യാദൃച്ഛികമായ ഒരു വിരോധാഭാസമായിരിക്കാം.

ദിലീപും മഞ്ജുവുമായുള്ള ബന്ധം വിശകലനം ചെയ്തുകൊണ്ടുള്ള ലേഖനങ്ങള്‍ തന്നെ അവര്‍ പിരിയണം എന്നാഗ്രഹിക്കുന്നവരുടെ ആത്മസംഘര്‍ഷത്തിന്റെ പ്രതിഫലനമാണ്. മഞ്ജു വാര്യര്‍ ആത്മഹത്യയ്ക്കു ശ്രമിച്ചതായി കുറഞ്ഞത് അഞ്ചു വട്ടമെങ്കിലും ഞാന്‍ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ദിലീപും കാവ്യ മാധവനുമായുള്ള ബന്ധം വിശകലനം ചെയ്യുന്ന ലേഖനങ്ങള്‍ മറ്റൊരു വശത്ത്. ഏറ്റവുമൊടുവില്‍ മഞ്ജു നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കുന്ന വേദികളിലെല്ലാം ദിലീപ് എത്തിയോ ഇല്ലയോ ദിലീപിന് എത്താന്‍ പറ്റുമായിരുന്നോ എന്തുകൊണ്ടാണ് ദിലീപ് എത്താതിരുന്നത് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങള്‍ അന്വേഷിച്ച് സുദീര്‍ഘമായ വിശകലനങ്ങള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതാണ് ബന്ധം ഉലഞ്ഞോ ഇല്ലയോ എന്നു നിര്‍ണയിക്കുന്നതിനുള്ള അളവുകോലായി നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നത്. ചില ജേണലിസ്റ്റുകള്‍ ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങള്‍ കണ്ടാല്‍ ദിലീപിന്റെ കരാളഹസ്തങ്ങളില്‍ നിന്നു മഞ്ജുവിനെ രക്ഷിക്കാന്‍ വേണ്ടി അവതാരമെടുത്തവരാണ് എന്നു തോന്നും. ദിലീപ് ഒരു ബോറനല്ലേ, ജീവിതം ദുരിതമല്ലേ, രക്ഷപെടണമെന്നാഗ്രഹമില്ലേ, മൊത്തത്തില്‍ നിരാശയല്ലേ എന്നൊക്കെയുള്ള ചോദ്യങ്ങളോട് മഹത്വവല്‍ക്കരിക്കപ്പെട്ട മഞ്ജു പോലും അക്ഷമയോടെയാണ് പ്രതികരിക്കുന്നത്.

ദിലീപ് അഭിനയമറിയില്ലാത്ത ചതിയനും മഞ്ചു അഭിനയപ്രതിഭയായ മാടപ്രാവുമാണെന്ന ക്ലീഷേ ഭാവനകളില്‍ നിന്നും കേരളത്തിലെ സിനിമാ ജേണലിസ്റ്റുകളെ ആരെങ്കിലുമൊക്കെ മോചിപ്പിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. അവര്‍ ജീവിച്ചു മതിയാകുമ്പോള്‍ ഡൈവോഴ്‌സ് ചെയ്തുകൊള്ളും. രഞ്ജിത്തിന്റെയോ സത്യന്‍ അന്തിക്കാടിന്റെയോ സിനിമയില്‍ നായികയായി വരുന്നതോടെ മഞ്ജു വാര്യര്‍ വീണ്ടും മഹാനടിയായിത്തീരുമെന്ന പ്രവചനങ്ങള്‍ക്കു വലിയ വിലയൊന്നും കാണുന്നില്ല. സത്യന്‍ അന്തിക്കാട് ഫ്‌ളോപ്പുകള്‍ മാത്രം ചെയ്യുന്ന ഒരു സംവിധായകനായി മാറിയിട്ട് വര്‍ഷം മൂന്നായി. രഞ്ജിത്തിന്റെ സിനിമകളില്‍ നായികയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമൊന്നുമില്ല. അല്ലെങ്കില്‍ തന്നെ മഞ്ചു വാര്യരുടെ തലയ്ക്കുള്ളിലിരിക്കുന്നത് മലയാളത്തിലെ സിനിമാ ജേണലിസ്റ്റുകളുടെ ബുദ്ധിയായിരിക്കില്ലല്ലോ.

പ്രതിഷേധവും ആവിഷ്കാരസ്വാതന്ത്ര്യവും

പ്രതിഷേധങ്ങളും പ്രതിഷേധക്കാരോടുള്ള പ്രതിഷേധവും ആവിഷ്കാരസ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള അടങ്ങാത്ത ദാഹവും സര്‍വോപരി ദേശസ്നേഹികളെയും തീവ്രവാദികളെയും തിരിച്ചറിയാനുള്ള അളവുകോലെന്ന സവിശേഷതയും ഒരു സിനിമയ്‍ക്ക് അതിന്‍റെ വിശ്വരൂപം കാണിക്കാനുള്ള സുവര്‍ണാവസരമാണ് നല്‍കിയിരിക്കുന്നത്. വിശ്വരൂപം ഒരു സിനിമ മാത്രമാണ്. അതിനെ എതിര്‍ക്കുന്നതിലൂടെ മുസ്‍ലിംകളുടെ അന്തസ്സ് ഉയരുകയില്ല. അത് പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്നതിലൂടെ ഇവിടെ ആവിഷ്കാരസ്വാതന്ത്ര്യം നടമാടുകയുമില്ല. വിശ്വരൂപം കാണുന്നവരുടെ ദേശസ്നേഹം ഉയരുകയോ ആ സിനിമയെ അനുകൂലിക്കുന്നവര്‍ മതേരവാദികളായി മാറുകയോ ഇല്ല.

ടെക്നിക്കലി പെര്‍ഫെക്ഷനോട് അടുത്തു നില്‍ക്കുന്ന, ഒട്ടും പുതുമയില്ലാത്ത പ്രമേയം പ്രത്യേകിച്ചൊരു രാഷ്ട്രീയചായ്‍വില്ലാതെ എല്ലാ വാണിജ്യഘടകങ്ങളും കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്ത് അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു സാധാരണ സിനിമയാണ് വിശ്വരൂപം. ഇന്ത്യന്‍ സിനിമയിലെ തന്നെ വിസ്മയങ്ങളിലൊന്നാണ് ഇത് എന്നു പറയുന്നവരും ഈ സിനിമ മുസ്‍ലിംകളെ അധിക്ഷേപിക്കുകയും മോശമായി ചിത്രീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നു പറയുന്നവരും തിരുമണ്ടന്‍മാരാണ്. ഈ സിനിമയെ കണ്ണടച്ച് എതിര്‍ക്കുന്നവരും ഇതാണ് സിനിമ എന്നു കണ്ണും പൂട്ടി പറയുന്നവരും സിനിമ കണ്ട ശേഷം തങ്ങളുടെ അബദ്ധം തിരിച്ചറിയുന്നതാണ് നല്ലത് എന്നാണെന്‍റെ അഭിപ്രായം.

തമിഴ്‍നാട്ടിലെയും കര്‍ണാടകത്തിലെയും ആന്ധ്രയിലെയുമൊക്കെ സ്ഥിതി വച്ചു നോക്കുമ്പോള്‍ തീവ്രവാദത്തിന്‍റെ തലസ്ഥാനമെന്നു പലരും വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന കേരളം വളരെ ശാന്തവും പുരോഗമനപരവുമായാണ് പ്രതികരിച്ചത്. ചില സംഘടനകള്‍ ഏറ്റെടുത്തു നടത്തിയ ഇവിടുത്തെ പ്രക്ഷോഭങ്ങളും എതിര്‍പ്പുകളും സമുദായകേന്ദ്രീകൃതമായിരുന്നില്ല. ഈ പ്രക്ഷോഭങ്ങള്‍ക്കു പോലും വഴിവച്ചത് കേരളത്തിലെ എന്തെങ്കിലും പ്രത്യേക സാഹചര്യമാണ് എന്നെനിക്കു തോന്നുന്നില്ല. മറിച്ച്, മറ്റു സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ നിരോധിക്കപ്പെട്ട ഒരു സിനിമ കേരളത്തില്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാവുന്ന സ്വാഭാവിക പ്രതികരണം മാത്രമാണ്. ഇത് പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കാന്‍ അനുവദിച്ചുകൂടാ എന്ന സന്ദേശം നല്‍കിയത് മതവാദികളല്ല, ചിത്രം നിരോധിച്ച തമിഴ്‍നാട്, കര്‍ണാടക, ആന്ധ്ര സര്‍ക്കാരുകളാണ്.

എന്നാല്‍, ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായി തോന്നിയത് സിനിമ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കണം എന്നു നിര്‍ബന്ധം പിടിച്ചുകൊണ്ട് ചില രാഷ്ട്രീയസംഘടനകളും സമാനമായ അവേശത്തോടെ തിയറ്ററുകള്‍ക്കു മുന്നില്‍ പ്രക്ഷോഭങ്ങള്‍ നടത്തിയതാണ്. സിനിമ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്നതിനെ അനുകൂലിച്ചുകൊണ്ട് പൊതുസമൂഹത്തില്‍ നിന്നുയര്‍ന്നു വന്ന അഭിപ്രായങ്ങളും ജനത്തിന്‍റെ നിലപാടുകളും അവരിലൂടെ പ്രതിഫലിക്കുകയായിരുന്നിരിക്കാം. സിനിമ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കണം എന്നു പറയുന്നവര്‍ സിനിമയെ അനുകൂലിക്കുന്നവരാകണം എന്നില്ല, അവര്‍ ആ സിനിമ കാണണം എന്നുമില്ല. അതൊരു നിലപാടാണ്.

ശ്രീ പിണറായി വിജയന്‍റെ പ്രതികരണവും ഡിവൈഎഫ്ഐയുടെ പ്രതിഷേധവും ആ നിലപാടിന്‍റെ പ്രഖ്യാപനമെന്നതിനപ്പുറം ആവിഷ്കാരസ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള കുരിശുയുദ്ധമെന്ന നിലയ്‍ക്കു കൂടി വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുമ്പോഴാണ് ഇവരുടെ ആത്മാര്‍ത്ഥത പ്രതിസന്ധിയിലാകുന്നത്. ആവിഷ്കാരസ്വാതന്ത്ര്യം എന്നത് എല്ലാത്തരം സിനിമകള്‍ക്കും ബാധകമാണോ ? സിനിമ എന്ന മാധ്യമത്തിനപ്പുറം മറ്റൊന്നിനും ബാധകമല്ലേ ? സഹിഷ്ണുത എന്നത് സമുദായങ്ങളുടെ ഭാഗത്തു നിന്നും മാത്രമേ ആവശ്യപ്പെടേണ്ടതുള്ളോ തുടങ്ങിയ ചോദ്യങ്ങളും പ്രസക്തമാണ്. ടി.പി.ചന്ദ്രശേഖന്‍റെ തലയുള്ള ഓരോ പോസ്റ്ററും ബാനറും ഫ്ലെക്സും അതുയരുന്ന പ്രഭാതങ്ങളില്‍ തന്നെ അരിഞ്ഞു വീഴ്‍ത്തുന്നവര്‍ ആവിഷ്കാരസ്വാതന്ത്ര്യത്തെയോര്‍ത്ത് വേദനിക്കുന്നതില്‍ കൗതുകമുണ്ട്.

സമാനമാണ് ആവിഷ്കാരസ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു വേണ്ടി നിലയുറപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന മറ്റു കക്ഷികളും. കോണ്‍ഗ്രസുകാരുടെ സെന്‍സര്‍ഷിപ് ഇല്ലാതെ ഇവിടെ സോണിയാ ഗാന്ധിയെക്കുറിച്ച് ഒരു സിനിമ എടുക്കാന്‍ സാധിക്കുമോ ? അംബാനികളുടെ ജീവിതം ആവിഷ്കരിക്കാന്‍ സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ടോ ? സോണിയാ ഗാന്ധിയുടെ ജീവിതത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി എഴുതിയ റെഡ് സാരിയും ധിരുബായ് അംബാനിയുടെ വളര്‍ച്ചയുടെ കഥ പറയുന്ന പോളിസ്റ്റര്‍ പ്രിന്‍സും മുഹമ്മദലി ജിന്നയെക്കുറിച്ചുള്ള ജസ്വന്ത് സിങ്ങിന്‍റെ പുസ്തകവും നെഹ്റുവിനെയും ഗാന്ധിജിയെയും കുറിച്ചുള്ള നിരവധി പുസ്തകങ്ങളും നിരോധിക്കപ്പെട്ടപ്പോള്‍ ആവിഷ്കാരസ്വാതന്ത്ര്യത്തെക്കുറിച്ച് ഇവരാരും ശബ്ദിച്ചിരുന്നില്ല എന്നത് മറന്നുകളയാനാവില്ല. പപ്പിലിയോ ബുദ്ധ എന്ന കൊച്ചുസിനിമയിലെ ആവിഷ്കാരസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് എത്ര വിലയുണ്ട് വരുംദിവസങ്ങളില്‍ അറിയാം.

ഇവിടെ ആവിഷ്കാരസ്വാതന്ത്ര്യമല്ല, സെന്‍സര്‍ ബോര്‍ഡ് അനുമതി നല്‍കിയ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം മാത്രമാണ് പ്രധാനം. താലിബാനെതിരായതുകൊണ്ട് ദേശസ്നേഹികളായ എല്ലാ മുസ്‍ലിംകളും വിശ്വരൂപം കണ്ട് കയ്യടിക്കണം എന്നു പറയുന്നത് എലൈറ്റ് ക്ലാസ് ഫാസിസമാണ്. ഒരു സിനിമ കാണണോ വേണ്ടയോ കയ്യടിക്കണോ കൂവണോ എന്നതൊക്കെ പ്രേക്ഷകന്‍റെ സ്വാതന്ത്ര്യമാണ്. സിനിമ ആവിഷ്കരിക്കാനുള്ളതുപോലെ തന്നെ അത് തള്ളിക്കളയാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യവും വിലമതിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. മതവും ജാതിയും ഏതായാലും സ്വന്തമായി ചിന്തിക്കാനും പ്രവര്‍ത്തിക്കാനും കഴിവുള്ളവരാണ് ഓരോ വ്യക്തിയും. ആളുകളെ അവരുടെ മതത്തിന്‍റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ വിലയിരുത്തി അവരുടെ ആവിഷ്കാരസ്വാന്ത്ര്യവും ആസ്വാദനസ്വാതന്ത്ര്യവും നിര്‍ണയിക്കുന്നത് ഒരേപോലെ അപകടകരമാണ്.

വിശ്വരൂപം നല്ല സിനിമയോ ചീത്ത സിനിമയോ ആവാം. അത് ഓരോ പ്രേക്ഷകനും അനുഭവപ്പെടേണ്ടതാണ്. കമല്‍ഹാസന്‍ മുസ്‍ലിംകളോട് ഭയങ്കര സ്നേഹമുള്ള ആളാണോ മതേതരവാദിയാണോ തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങള്‍ ഇത്തരമൊരു കൊമേഴ്സ്യല്‍ സിനിമയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നത് പരിതാപകരമാണ്. എതിര്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഏതു കലാരൂപവും ശക്തി പ്രാപിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. സിനിമ പോലൊരു ജനകീയമാധ്യമത്തില്‍ ഇത്തരം എതിര്‍പ്പുകളാണ് ഏറ്റവും മികച്ച പ്രചാരണായുധങ്ങള്‍. തെന്നിന്ത്യന്‍ സിനിമയുടെ തറവാടായ തമിഴ്‍നാടിനു സാധിക്കാത്തത് നമുക്കു സാധിച്ചു എന്നത് തീര്‍ച്ചയായും അഭിമാനകരമായ കാര്യമാണ്.

😉 വിശ്വരൂപത്തിനെതിരെയുള്ള പ്രതിഷേധത്തില്‍ നിന്നും പ്രചോദനമുള്‍ക്കൊണ്ടാണെന്നു തോന്നുന്നു കോഴിക്കോട്ട് റോമന്‍സ് കളിക്കുന്ന ഒരു തിയറ്ററിനു മുന്നില്‍ കത്തോലിക്കാ യുവജനപ്രസ്ഥാനത്തിലെ കോമളമുകുളങ്ങള്‍ അഴിഞ്ഞാടി. പോസ്റ്റര്‍ വലിച്ചു കീറി കത്തിച്ചു മുദ്രാവാക്യം വിളിച്ച് അവര്‍ മടങ്ങിപ്പോയി. ആ കോമഡി സീന്‍ കണ്ട് മലയോരമേഖല കോരിത്തരിച്ചിട്ടുണ്ടാവണം.

തിയറ്റര്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട്

ഹലോ ഗംഗയല്ലേ ?

അതേല്ലോ ആരാ ?

ഞാന്‍ പ്രസാദ് ആണ്..

പ്രസാദോ ? യുഎഫ്ഒയിലെ പ്രസാദാണോ ?

അല്ല… സംവിധായകന്‍ പ്രസാദ് ആണ്..

ആണോ ? ഞാന്‍ കേട്ടിട്ടില്ല കേട്ടോ… ഏതു സിനിമയാണ് സംവിധാനം ചെയ്തത് ?

ഇന്നിപ്പോ അവിടെ റിലീസ് ചെയ്ത സിനിമയുണ്ടല്ലോ… അതിന്‍റെ സംവിധായകനാണ്…

അത് ശരി… നമസ്കാരം…പുതിയ ആളാണല്ലേ ?

അല്ല, മുന്‍പ് ഹിന്ദിയിലും ഇംഗ്ലിഷിലുമൊക്കെ കുറച്ചു പടങ്ങള്‍ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്…

മലയാളം അതുപോലൊന്നുമല്ല സാറേ…

തിയറ്റര്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് എങ്ങനെയുണ്ട് ?

പോര… മൊത്തത്തില്‍ ഒരു ഇഴച്ചിലുണ്ട്…

അയ്യോ… ഇതൊരു റിയലിസ്റ്റിക് മൂവിയാണ്..

ഓ അങ്ങനൊന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല സാറേ… നിങ്ങള്‍ക്കീ എല്ലിനേടേല്‍ കുത്തുമ്പോ ന്യൂ ജനറേഷനെന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാക്കിയാല്‍ മതി.. അതൊക്കെ തിയറ്ററിലോടണമെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ നടക്കുവോ ?

ഇതങ്ങനെ ഒരു ജനറേഷനിലും പെട്ട സിനിമയല്ല…ഒരു നല്ല സിനിമ ഉണ്ടാക്കാന്‍ നടത്തിയ ശ്രമമാണ്..

പറയാന്‍ കൊള്ളാം… ഒരു പഞ്ചില്ല…

ചേട്ടന്‍ പടം കണ്ടോ ?

കാണാനെന്തിരിക്കുന്നു… തിയറ്ററീന്നുള്ള ചിരീം കയ്യടീം കേട്ടാലറിയത്തില്ലേ ?

കയ്യടിയും ചിരിയും എല്ലാ സിനിമയ്‍ക്കും ഉണ്ടാവണമെന്നില്ല ചേട്ടാ…. അതില്ലാത്ത സിനിമകളൊന്നും ആളുകള്‍ ആസ്വദിക്കുന്നില്ല എന്നര്‍ഥമില്ല..

ഞാനീ തിയറ്ററ് തുടങ്ങീട്ട് വര്‍ഷം കൊറെയായതാ സാറേ… ജയന്‍റെ കോളിളക്കമായിരുന്നു എന്‍റെ ആദ്യപടം… നിങ്ങള്‍ക്കൊക്കെ ഇമ്മാതിരി പടങ്ങളെടുക്കാതെ ആ മായാമോഹിനീം മിസ്റ്റര്‍ മരുമകനും മൈ ബോസ്സുമൊക്കെപ്പോലെ വല്ല നല്ല പടവുമെടുത്തുകൂടേ ?

അതൊക്കെ ഓരോരുത്തരുടെ ഇഷ്ടമല്ലേ ചേട്ടാ… എനിക്കിഷ്ടമുള്ള സിനിമയാണല്ലോ ഞാനെടുക്കുന്നത്..

അതുകൊണ്ടായോ.. അതു പ്രേക്ഷകര്‍ക്കു കൂടി ഇഷ്ടപ്പെടേണ്ടേ ?

പ്രേക്ഷകര്‍ക്ക് വന്നു കണ്ട് ഇഷ്ടപ്പെടാന്‍ അല്‍പം സമയം കൊടുക്കൂ…

പറഞ്ഞപോലെ സിനിമ ഇത്തിരി സമയം കൂടുതലാ കേട്ടോ… ടൈറ്റില്‍സ് അടക്കം രണ്ടര മണിക്കൂറില്‍ നിര്‍ത്തണ്ടേ ? ഇതിപ്പോ മൂന്നു മണിക്കൂര്‍ അടുത്തു വരും..

സിനിമയല്ലേ ചേട്ടാ… ഓരോ സിനിമയ്‍ക്കും അതിന്‍റേതായ ഒരു വ്യക്തിത്വമില്ലേ ? ആണുങ്ങളായാല്‍ ആറടി പൊക്കം വേണമെന്നു പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് എല്ലാ ആണുങ്ങള്‍ക്കും ആറടി പൊക്കം വയ്‍ക്കുമോ ? ആറടി ഇല്ലാത്തവരാരും ആണുങ്ങളല്ലെന്നു പറയാനൊക്കുമോ ?

എനിക്ക് നാലടി പൊക്കമേയുള്ളൂ എന്നത് സാറിനോടാരാ പറഞ്ഞത് ?

അയ്യോ, അതെനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു.. ഞാനൊരുദാഹരണം പറഞ്ഞതാണ്..

എന്തായാലും സാറിന്‍റെ സിനിമ ആദ്യഷോ കഴിഞ്ഞ് ഞാന്‍ വെട്ടി.. ഇപ്പോള്‍ രണ്ടര മണിക്കൂറാണ് കളിക്കുന്നത്..

വെട്ടിയെന്നോ ? മനസ്സിലായില്ല…

അത് ശരി… സിനിമയിലെ ബോറന്‍ ഭാഗങ്ങളൊക്കെ വെട്ടി മാറ്റി മൂന്നേകാല്‍ മണിക്കൂറെന്നുള്ളത് രണ്ടര മണിക്കൂറാക്കി കുറച്ചെന്ന്…

അതെങ്ങനെ സാധിക്കും ? എന്‍റെ സിനിമ നിങ്ങളെങ്ങനെ വെട്ടും ?

ഹഹഹഹ… സത്യന്‍ അന്തിക്കാടിന്‍റെയും പ്രിയദര്‍ശന്‍റെയും എന്തിന് പത്മരാജന്‍റെയും ഭരതന്‍റെയും സിനിമകള്‍ വരെ ഞാന്‍ വെട്ടിയിട്ടുണ്ട്…അവരുടെയൊക്കെ സിനിമകള്‍ 100 ദിവസം കളിക്കുന്നത് അതൊക്കെ പ്രേക്ഷകര്‍ക്കിഷ്ടപ്പെടുന്ന പോലെ നമ്മളിവിടിരുന്നു വെട്ടി ശരിപ്പെടുത്തുന്നതുകൊണ്ടാണ്.. സത്യത്തില്‍ അതിനു നിങ്ങള്‍ കാശിങ്ങോട്ടു തരണം…പടം വെട്ടിയോടിക്കുന്നതു നമ്മളും, പേരും അവാര്‍ഡുമൊക്കെ നിങ്ങള്‍ക്കും അതാണല്ലോ നാട്ടുനടപ്പ്…

മൈ ഗോഡ്…. എന്‍റെ സിനിമ നിങ്ങളെന്തിനു വെട്ടി ? എന്തൊരക്രമമാണ് ചെയ്തത് ?

എന്‍റെ സാറേ… അതിലെ മൂന്നാമത്തെ സോങ്ങ് എന്തിനാ ? അതിന്‍റെ ആവശ്യമെന്താ ? ഹീറോയും ഹീറോയിനും കൂടി ചുമ്മാ വഴിയേ നടക്കുന്നു… അവിടെയൊരു ഐറ്റം ഡാന്‍സോ ഗ്രൂപ്പ് ഡാന്‍സോ എങ്കിലുമിടാമായിരുന്നില്ലേ ? പടത്തിലൊരു ഫൈറ്റുപോലുമില്ല…ഇന്‍റര്‍വെല്‍ പഞ്ചില്ല,ക്ലൈമാക്സില്‍ ട്വിസ്റ്റില്ല..ഇപ്പോ റേപ്പിന്‍റെ സീസണല്ലേ… നായിക മഴ നനഞ്ഞു കയറി വരുമ്പോള്‍ ഒരു കൂട്ടബലാല്‍സംഗം കാണിക്കാമായിരുന്നില്ലേ ? അതു വച്ചു പോസ്റ്ററുമടിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ പടം ഹിറ്റായേനെ….രമ്യാ നമ്പീശന്‍റെ വയറു കാണിക്കുന്ന ഒരു പാട്ടെങ്കിലും കൊടുക്കാമായിരുന്നു…

ഇതൊക്കെ വേണമെന്ന് ആരു പറഞ്ഞു ?

ഹത് ശരി, ഇപ്പോ അങ്ങനെയായോ ? ഇതൊന്നും വേണ്ട എന്നു സാറിനോടാരെങ്കിലും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ ? നല്ല പഞ്ചൊള്ള ഒരു ഇന്‍ട്രോ സീന്‍, ഇന്‍റര്‍വെല്ലിനൊരു പഞ്ച്…. മൂന്നു പാട്ട്, മിനിമം രണ്ട് ഫൈറ്റ്, ക്ലൈമാക്സ് ബില്‍ഡ് അപ്പ്, ട്വിസ്റ്റ് ഇതൊക്കെയല്ലേ സിനിമയെ സിനിമയാക്കുന്നത് ?

ചേട്ടന്‍ ചേട്ടന്‍റെ മകളെ കാണുന്നത് മകളായിട്ടാണോ അതോ വിവിധ അവയവങ്ങളായിട്ടാണോ ?

ഒരുമാതിരി മറ്റേച്ചോദ്യം ചോദിക്കരുത് കേട്ടോ…

സിനിമ എന്നെ സംബന്ധിച്ച് എന്‍റെ മകനോ മകളോ ആണ്… അത് പൂര്‍ണമായ സൃഷ്ടിയാണ്.. അതിനെ ചേട്ടന്‍ വിവിധ ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിക്കുകയും മുറിച്ചു ചെറുതാക്കുകയുമൊക്കെ ചെയ്യുമ്പോള്‍ സൃഷ്ടാവ് എന്ന നിലയ്‍ക്ക് ഞാനനുഭവിക്കുന്ന വേദന ചേട്ടനു മനസ്സിലാവില്ല…

എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ പ്രേക്ഷകര്‍ക്കിഷ്ടപ്പെടുന്ന സംഗതികള്‍ വേണ്ടേ അതില്‍ ?

ഇത് പ്രേക്ഷകര്‍ക്കിഷ്ടപ്പെടില്ല എന്ന് പ്രേക്ഷകര്‍ കാണും മുമ്പേ ചേട്ടന്‍ തീരുമാനിച്ചതിന്‍റെ അടിസ്ഥാനമെന്താണ് ? നല്ല സിനിമകള്‍ വെട്ടി നശിപ്പിച്ചതുകൊണ്ട് പ്രേക്ഷകര്‍ തിയറ്ററിലേക്കു വരില്ല… സിനിമയെ ഒരു കലാസൃഷ്ടിയെന്ന നിലയ്‍ക്ക് സമീപിക്കാനുള്ള ഒരു ക്ഷമ മാത്രമേ ഞങ്ങള്‍ ചോദിക്കുള്ളൂ… അത് ഞങ്ങള്‍ എടുത്തതുപോലെ ഒന്നു കാണിച്ചാല്‍ മാത്രം മതി… വിജയവും പരാജയവുമൊക്കെ പ്രേക്ഷകര്‍ തീരുമാനിച്ചോട്ടെ….

എന്തു പറഞ്ഞാലും കൊള്ളാം… പടം ഹോള്‍ഡോവറായാല്‍ ഞാന്‍ മാറ്റും… എന്നിട്ട് തെലുങ്ക് പടം കളിക്കും…

അതും ഇതുപോലെ വെട്ടുമോ ?

ഓ.. അതിലൊന്നും വെട്ടാനില്ല…എന്‍റെ പൊന്നുസാറേ.. നിങ്ങളിമ്മാതിരി പടമെടുത്തു നടക്കാതെ ആ ഉദയകൃഷ്ണ-സിബി.കെ.തോമസിനെ കണ്ട് ഒരു തിരക്കഥ വാങ്ങിക്ക്… അതാവുമ്പോ ആരെങ്കിലും സംവിധാനം ചെയ്താല്‍ മതി…പടം ഹിറ്റായിരിക്കും…

ചേട്ടാ…. ?

അനിയന്‍ ഫോണ്‍ വെക്ക്… നാളെ ഇവിടെ വന്നു പടമൊന്നു കണ്ടോ… അതുപോലെ എല്ലാ സെന്‍ററിലും പോയി ഒന്നു വെട്ടിക്കോ… പടം ഓടും…

എന്‍റെ പടം…

ഇപ്പഴാ അതൊരു പടമായത്…