ഗ്യാങ്‌സ്റ്റര്‍ (റിവ്യൂ)

ഭരതനും പത്മരാജനും ശേഷം മലയാളസിനിമയെ നിലവാരമുള്ള സിനിമകളുടെ കാലത്തേക്കു തിരികെ കൊണ്ടുവന്ന ആഷിക് അബു എന്ന മഹാനായ ചലച്ചിത്രകാരന്റെ ഏറ്റവും പുതിയ ക്ലാസിക് ആണ് മമ്മൂട്ടി നായകനായ ഗ്യാങ്സ്റ്റര്‍. ലോകനിലവാരത്തിലുള്ള തിരക്കഥയും ദാര്‍ശനികസ്പര്‍ശമുള്ള സംഭാഷണങ്ങളും അനുനിമിഷം ഭാവങ്ങള്‍ മാറിമറിയുന്ന മമ്മൂട്ടിയുടെ പ്രകടനവും തുടങ്ങി എല്ലാം ഒന്നിനൊന്നു മികച്ചു നില്‍ക്കുന്ന ചിത്രമാണ് ഗ്യാങ്സ്റ്റര്‍.

ചിത്രത്തിനെതിരെ ഫെയ്‌സ്ബുക്കില്‍ ആസൂത്രിതമായ കുപ്രചരണങ്ങളും സിനിമ കണ്ടിറങ്ങുന്നവരുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ ഹീനമായ അഭിപ്രായപ്രകടനങ്ങളും നടക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും സിനിമ എന്ന മാധ്യമത്തെ ഉദ്ധരിക്കുന്ന, മലയാള സിനിമയെ ലോകസിനിമയുടെ നിലവാരത്തിലേക്കു കൈപിടിച്ചുയര്‍ത്തുന്ന വളരെ വ്യത്യസ്തവും വിസ്മയകരവുമായ ഒരു ദൃശ്യാനുഭവമാണ് ഗ്യാങ്സ്റ്റര്‍. ഇത്തരത്തിലൊരു സിനിമ മലയാളത്തില്‍ എടുക്കാന്‍ സന്മനസ്സു കാണിച്ചതിന് ആഷിക് അബുവിനോട് ഓരോ മലയാളിയും മലയാള സിനിമാവ്യവസായവും കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ദൃശ്യം പോലുള്ള മൂന്നാം കിട ചിത്രങ്ങള്‍ തിയറ്ററുകളില്‍ റെക്കോര്‍ഡ് കലക്ഷന്‍ നേടുമ്പോള്‍ അത്തരത്തില്‍ എത്ര മൂന്നാംകിട ചിത്രങ്ങള്‍ വേണമെങ്കിലും എടുക്കാമായിരുന്നിട്ടും അതൊന്നും വേണ്ടെന്നു വച്ച് ഗ്യാങ്‌സ്റ്റര്‍ പോലൊരു നിലവാരമുള്ള ചിത്രം എടുക്കാന്‍ ധീരത കാണിച്ചു എന്നതാണ് ആഷിക് അബുവിനെ വര്‍ത്തമാനകാല മലയാള സിനിമയിലെ അദ്ഭുത പ്രതിഭയാക്കി മാറ്റുന്നത്. വിവരമില്ലാത്ത, നിലവാരമില്ലാത്ത നാലാംകിട പ്രേക്ഷകര്‍ക്ക് ഈ സിനിമയും ഇതിന്റെ സന്ദേശവും മനസ്സിലാക്കാന്‍ സാധിച്ചാല്‍ ഗ്യാങ്സ്റ്റര്‍ മലയാള സിനിമയിലെ നാഴികക്കല്ലായി മാറും. എന്നാല്‍, ഗ്യാങ്സ്റ്ററിനെ മലയാളത്തിലെ മറ്റു സംവിധായരുടെ സിനിമ പോലെ വിലയിരുത്തുകയും വിമര്‍ശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിലൂടെ അത്തരത്തിലൊരു ഉള്‍ക്കാഴ്ചയോടെ സിനിമയെ വിലയിരുത്താന്‍ നാലാംകിട പ്രേക്ഷകര്‍ തയ്യാറാവില്ല എന്നാണ് മനസ്സിലാവുന്നത്.

ഗ്യാങ്സ്റ്ററിനെതിരെ ഫെയ്‌സ്ബുക്കിലൂടെയും അല്ലാതെയും നടക്കുന്ന വിമര്‍ശനങ്ങള്‍ കേരള സമൂഹത്തിന്റെ ധൈഷണികമായ അധപതനത്തിന്റെയും സാംസ്‌കാരികസമുന്നതിയുടെ നേര്‍ക്കുള്ള പ്രതിലോമകരമായ മനോഭാവങ്ങളുടെയും വേട്ടയാടപ്പെടുന്നവരുടെ പരിപ്രേക്ഷ്യങ്ങളില്‍ ചലച്ചിത്രകാരന്‍ നടത്തുന്ന ഇടപെടലുകളെക്കുറിച്ചുള്ള അജ്ഞതയുടെയും സൂചനയാണ്. ഒരു 20 വര്‍ഷത്തിനു ശേഷം മാത്രം മലയാളിക്കു മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയുന്ന ഒരു സിനിമയാണ് ഗ്യാങ്‌സ്റ്റര്‍ എന്ന് നിസ്സംശയം പറയാം. കാലത്തിനു മുന്‍പേ സഞ്ചരിക്കുന്ന ചലച്ചിത്രകാരന്‍ എന്ന നിലയ്ക്ക് ആഷിക് അബു പഴി കേള്‍ക്കുന്നതില്‍ അദ്ഭുതമില്ല. ജീത്തു ജോസഫിനെപ്പോലുള്ള നാലാംകിട സംവിധായകരുടെ സിനിമക കണ്ടു കയ്യടിക്കുന്നവര്‍ ആഷിക് അബുവിന്റെ സിനിമ മോശമാണെന്നു പറയുന്നത് സത്യത്തില്‍ ഒരു അംഗീകാരമാണ്.

ഓസ്‌കര്‍, കാന്‍സ്, ബാഫ്റ്റ പുരസ്‌കാരങ്ങള്‍ക്ക് യോഗ്യമായ ഒരു സിനിമയാണ് ഗ്യാങ്‌സ്റ്റര്‍. ദൃശ്യചാരുതയും കഥാകഥനവും മാറ്റിനിര്‍ത്തിയാല്‍പ്പോലും ദാര്‍ശനികമായി ജീവിതവും മരണവുമൊക്കെ തത്വശാസ്ത്രാധിഷ്ഠിതമായി വിശകലനം ചെയ്യുന്നുണ്ട് എന്നതാണ് ഈ സിനിമയുടെ മറ്റൊരു സവിശേഷത. അഭിലാഷ് കുമാറിനൊപ്പം അപൂര്‍വപ്രതിഭയായ അഹമ്മദ് സിദ്ദിഖ് കൂടി തിരക്കഥാകൃത്തായി എത്തി എന്നതാണ് ഈ സിനിമയ്ക്ക് ഇത്തരത്തിലൊരു ദാര്‍ശകനികസ്പര്‍ശം നല്‍കിയത്. ക്ലൈമാക്‌സില്‍ മമ്മൂട്ടി പറയുന്ന ഡയലോഗ് തന്നെയാണ് ചിത്രത്തിന്റെ ദാര്‍ശനികകതയുടെ തെളിവ്.

‘നിന്റെ മരണം നീ എന്നും ഓര്‍ത്തിരിക്കണം’ എന്ന ഡയലോഗ് മലയാളി പ്രേക്ഷകര്‍ എന്നും ഓര്‍ത്തിരിക്കും. മരിച്ചു കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ മരണം എങ്ങനെ ഓര്‍ത്തിരിക്കും എന്ന മണ്ടന്‍ ചോദ്യം ചോദിച്ചാണ് പലരും ഈ ഡയലോഗിനെ ആക്ഷേപിക്കുന്നത്. എന്നാല്‍, മരണ ശേഷം ആത്മാവ് എവിടേക്കു പോകുന്നു, ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോഴത്തെ കാര്യങ്ങള്‍ ആത്മാവിന് ഓര്‍മയുണ്ടാവുമോ ആത്മാവ് ആ നിലയില്‍ എത്രകാലം തുടരും തുടങ്ങി ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞരും ചിന്തകരും വൈദ്യശാസ്ത്രവും ഒക്കെ കാലങ്ങളോളം അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന സമസ്യകള്‍ക്കാണ് ആഷിക് അബുവും ക്രൂക്കളും ലളിതമായ ഡയലോഗിലൂടെ മറുപടി നല്‍കിയത്. ഇത്തരത്തില്‍ സിനിമയിലെ ഓരോ സീനിലും ഓരോ സംഭാഷണത്തിലും മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന തത്വശാസ്ത്രവീക്ഷണങ്ങള്‍ സിനിമയെ ഗൗരവമായി കാണുന്നവരെ വിസ്മയിപ്പിക്കുമെന്നതില്‍ സംശയമില്ല. ദൃശ്യം പോലുള്ള നാലാംകിട സിനിമകള്‍ ആസ്വദിക്കുന്ന നിലവാരമില്ലാത്ത പ്രേക്ഷകര്‍ക്ക് ഇതൊന്നും മനസ്സിലാവണമെന്നില്ല.

ഒരു മലയാള സിനിമ എന്ന ലേബലില്‍ ഗ്യാങ്സ്റ്റര്‍ അവതരിപ്പിച്ചു എന്നതാണ് ആഷിക് അബു ചെയ്ത തെറ്റ് എന്നു നിസ്സംശയം പറയാം. കഞ്ഞിയും പയറും കഴിക്കുന്നവന്റെ മുന്നില്‍ മെക്‌സിക്കന്‍ ഗ്രീന്‍ വേവ് പിസ്സ വച്ചു കൊടുത്താല്‍ എന്തു സംഭവിക്കും അതാണ് ഗ്യാങ്സ്റ്ററിനും സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. പ്രേക്ഷകര്‍ക്കു വിവരമില്ലാതായിപ്പോയത് ഒരിക്കലും സംവിധായകന്റെയോ പ്രതിഭാധനരായ തിരക്കഥാകൃത്തുക്കളുടെയോ കുഴപ്പമല്ല. തുടര്‍ച്ചയായി പരാജയങ്ങള്‍ ഏറ്റുവാങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മമ്മൂട്ടിയുടെ കരിയറിലെ ഒരു പൊന്‍തൂവലായിരിക്കും ഗ്യാങ്സ്റ്റര്‍.